Κανονικότητα μεταβλητής γεωμετρίας;

 

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Ο Σολτς στη Βαρσοβία και ο Μακρόν στη Βουδαπέστη, την ώρα που η Κομισιόν στις Βρυξέλλες πιέζει τις κυβερνήσεις Μοραβιέσκι και Ορμπαν να επιστρέψουν στην ευρωπαϊκή κανονικότητα, με αιχμή του δόρατος την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης αλλά και συνολικά το κράτος δικαίου και τη δημοκρατία.

Οποιες και αν είναι οι αποκλίσεις της Βαρσοβίας και της Βουδαπέστης από την ευρωπαϊκή κανονικότητα και πολιτική ορθότητα, πρόκειται για δύο χώρες τις οποίες οι Σολτς-Μακρόν όχι μόνον δεν θέλουν να απομονώσουν, όπως έγινε με την Αυστρία το 2000, αλλά αντίθετα δεν θέλουν καν να τις βρουν απέναντί τους σε ευρωπαϊκούς συσχετισμούς και ισορροπίες.

Ο Σολτς τήρησε την παράδοση, καθώς η Βαρσοβία ήταν ο επόμενος σταθμός του μετά το Παρίσι και τις Βρυξέλλες, με τη Γερμανία να επιδιώκει να είναι ο ισχυρός εταίρος του γαλλογερμανικού άξονα και ταυτόχρονα να ασκεί βαρύνουσα επιρροή στη Βόρεια, αλλά και την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

Η Γαλλία, που δεν επιθυμεί πλέον στο όνομα της ευρωπαϊκής εμβάθυνσης να συγκρούεται με την α λα καρτ ευρωπαϊκή ένταξη που έχουν υιοθετήσει ο Ορμπαν και ο Μοραβιέσκι, είναι προφανές ότι αξιοποιεί την προεδρία που θα ασκήσει το πρώτο εξάμηνο του 2022 για μια διμερή συνάντηση των δύο ηγετών στη Βουδαπέστη και μάλιστα στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της τετράδας του Βίζεγκραντ (Πολωνία, Σλοβακία, Τσεχία και Ουγγαρία).

Ολα δείχνουν ότι κάποια συμβιβαστική φόρμουλα διπλής ανάγνωσης και ερμηνείας θα βρεθεί σύντομα ανάμεσα στην Κομισιόν από τη μια μεριά και τις Πολωνία-Ουγγαρία από την άλλη.

Τα παραπάνω είναι αποκαλυπτικά για το πραγματικό περιθώριο γαλλογερμανικής σύγκλισης για την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Το 2000, με πρωτοβουλία του Σιράκ, υπήρξε μια άτυπη, κατά κύριο λόγο συμβολική προσπάθεια πολιτικής απομόνωσης της Βιέννης, όταν η κυβερνώσα Δεξιά του καγκελάριου Σούσελ ανέδειξε σε κυβερνητικό της εταίρο την Ακροδεξιά του Χάιντερ.

Είναι σαφές πλέον ότι οι εσωτερικές συμμαχίες στην Ε.Ε. διαμορφώνονται στη σκιά μιας ρεαλπολιτίκ εσωτερικών συσχετισμών, μια κατάσταση πραγμάτων που παραπέμπει περισσότερο στις ευρωπαϊκές ισορροπίες του 19ου αιώνα και σε καμία περίπτωση στην ιστορική σύγκρουση φεντεραλιστών και οπαδών της εθνικής κυριαρχίας για το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου.

από efsyn