Σημειώσεις από το πουθενά

 

Γράφει ο Μισέλ Φάις

1. Οι αυτοαποκαλούμενοι «θεματοφύλακες του Συντάγματος» είναι πρόπλασμα φασίζον. Απερίφραστα. Δεν είναι ούτε γραφικοί, ούτε ψεκασμένοι, και συνεπώς δεν χρήζουν κατανόησης ή διαλόγου. Δεν είναι αρνητές του εμβολιασμού, είναι αρνητές της δημοκρατίας. Γι’ αυτό η πολιτεία πρέπει να τους αντιμετωπίσει με παραδειγματική αυστηρότητα. Εννοείται πως η συμπαράσταση στους εκπαιδευτικούς (όπως και στο ιατρικό προσωπικό, καθώς και αυτοί βάλλονται από παρόμοιες ομάδες εφόδου) πρέπει να είναι αμέριστη.

2. Οποια χριστουγεννιάτικη ή πρωτοχρονιάτικη ιστορία επιχειρείς να σκαρώσεις αυτές τις μέρες, από τη μια πλευρά η πανδημία κι από την άλλη η δυσοίωνη «σκυταλοδρομία» γυναικοκτονιών σε αναχαιτίζουν, δεν σε αφήνουν να την περατώσεις.

3. Μπορεί και να σε διαβάσουν λιγότεροι στο επόμενο βιβλίο απ’ όσους μεσοσταθμικά σε διαβάζουν. Αυτή η σκέψη, σε βάθος χρόνου, εντέλει λειτουργεί ανακουφιστικά. Είτε πραγματοποιηθεί, είτε όχι. Κάθε βιβλίο, εξάλλου, είναι μια ζαριά. Και σίγουρα ο μόνος που δεν ρίχνει τα ζάρια είναι ο συγγραφέας. Φυσικά, υπάρχουν και συγγραφείς που πιστεύουν πως ελέγχουν απόλυτα τα ζάρια στην παλάμη τους (όχι μόνο των πωλήσεων, αλλά και της γραφής).

4. - Θες να ξαπλώσεις λίγο;

- Οχι, έχω πολλές εργασίες!

- Από τις 6.30 είσαι όρθιος!

- Εχω να φτιάξω πρίζες, να γράψω βιβλία, να φυτέψω βολβούς. Δεν προλαβαίνω! Εχω και πρόβες! Κι όλο χτυπάει το κινητό! Ναι; Ποιος είναι;

- Λίγο, να χαλαρώσεις. Μισή ωρίτσα...

- Εσύ να χαλαρώσεις. Εγώ είμαι αχαλάρωτος. Ναι... Δεν σας ακούω...

5. - Τι είσαι σήμερα;

- Κηπουρός ρομπότ...

- Λάθος ρομπότ μου δώσανε...

- Και τι θα κάνεις;

- Θα σε γυρίσω πίσω! Είχα ζητήσει ρομπότ ξυλουργό.

- Δίκιο έχεις…

- Είσαι επαναφορτιζόμενος;

- Δεν νομίζω…

- Βάλε το μπουφάν σου, θα σε πάω πίσω…

[4 & 5: μικρά μονόπρακτα με τον τετράχρονο γιο μου, τον Μάρκο]

6. To να σταματάς να γράφεις έχει κάτι το ανατριχιαστικά καθησυχαστικό, σκέφτηκε κι έσκυψε πάλι στις σημειώσεις του.

από efsyn