Ο στρατός του Ερντογάν δεν μπορεί να τα βάλει με τις αγορές

 

Γράφει ο Γιώργος Ηλιόπουλος

Στο παρασκήνιο αυτού του απίθανου χάους στη Βόρειο Αφρική, την Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή, κυριαρχεί ένας παράγοντας, που έχει αποτελέσει τον χειρότερο εχθρό της Ελλάδας κατά την περίοδο της πτώχευσης του 2009-2010 και δεν είναι άλλος από τις αγορές. Αυτή την φορά όμως αποδεικνύεται ο καλύτερος και ισχυρότερος σύμμαχος των ελληνικών συμφερόντων καταστρέφοντας συστηματικά και αμείλικτα την Τουρκία, με μοναδικό κίνητρο το κέρδος.

Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Τούρκος πρόεδρος εντείνει τις προσπάθειές του για την ισλαμοποίηση της χώρας, ακολουθώντας πιστά τα βήματα του στρατηγού Zia ul-Haq, της περιόδου 1978-1988, στο Πακιστάν. Η πορεία του προκαλεί σοβαρές ανησυχίες στους δυτικούς συμμάχους που παρατηρούν μία επικίνδυνη στροφή προς τον ολοκληρωτισμό, με μαζικές διώξεις πολιτικών αντιπάλων, εκκαθαρίσεις μεγάλης κλίμακας στις ένοπλες δυνάμεις και περιορισμό των ελευθεριών.

Μάλιστα με την είσοδο του φίλου του (όπως υποστηρίζει) Τραμπ στον Λευκό Οίκο οι προσπάθειες εντείνονται με κυριώτερα χαρακτηριστικά την συγκέντρωση νομοθετικών και δικαστικών εξουσιών στην κυβέρνηση, τον έλεγχο όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, όπως και του τύπου και των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Παράλληλα κλιμακώνονται οι επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας στην Βόρειο Αφρική, την Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή.

Οι εξαιρετικά ρευστές συνθήκες και η συνεχής επιδείνωση των σχέσεων της Τουρκίας με τους δυτικούς της συμμάχους, αντικατοπτρίζονται στην συμπεριφορά των διεθνών επενδυτών, που επιπλέον προβληματίζονται από την αδυναμία πραγματοποίησης σοβαρών οικονομικών και νομικών μεταρρυθμίσεων. Στους μήνες που ακολουθούν την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 οι οίκοι αξιολόγησης S&P Global Ratings, MOODY’S και FITCH υποβαθμίζουν την Τουρκία στο επίπεδο της αποεπένδυσης, δίδοντας το πρώτο σήμα για την απεμπλοκή των ξένων επενδυτικών κεφαλαίων από την τουρκική οικονομία.

Κεφαλαιώδες σφάλμα του Ερντογάν

Στην περίοδο αυτή ο Ερντογάν διαπράττει ακόμα ένα κεφαλαιώδες σφάλμα εκχωρώντας υπερεξουσίες στον γαμβρό του που ορίζεται υπουργός Οικονομικών (ένας μάλλον ανίδεος και ανίκανος άνθρωπος) και φέρει υπό τον απόλυτο έλεγχό του την κεντρική τράπεζα της χώρας. Κατά την θερινή περίοδο του 2018 εκδηλώνεται η πρώτη μεγάλη επίθεση των αγορών, με αφορμή έναν Αμερικανό πάστορα του οποίου την άμεση απελευθέρωση απαιτεί ο Λευκός Οίκος, απειλώντας με σκληρές κυρώσεις εάν το καθεστώς Ερντογάν δεν υπαναχωρήσει.

Τελικά τα χειρότερα αποσοβούνται και η κατάσταση εμφανίζεται να ισορροπεί, αλλά τον Νοέμβριο του 2019 σε διεθνή χρηματοοικονομική σύσκεψη με θέμα τις επενδύσεις στην Τουρκία, δίδεται το σύνθημα για μαζικές ρευστοποιήσεις και αποχώρηση, λόγω του ότι η πτώχευσή της αξιολογείται ως επικείμενο ατύχημα με άσχημες συνέπειες. Ακολουθούν επιθέσεις στο τουρκικό νόμισμα, στα ομόλογα και στα παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα, με τις υποβαθμίσεις να διαδέχονται η μία την άλλη.

Διαβάστε την συνέχεια στο slpress