Η πολιτική του φόβου

Κείμενο από την πτυχιακή εργασία της Μαρίνας Δημούδη

Βασικό εργαλείο της πολιτικής του φόβου είναι ο κοινωνικός έλεγχος.

Γιατί ο φόβος, δημιουργείται από τις κυβερνήσεις για να ανασταλεί η ελευθερία των πολιτών και «ο συστηματικός φόβος είναι η κατάσταση που καθιστά αδύνατη την ελευθερία και αυτό προκαλείται από την προσδοκία της θεσμοθετημένης σκληρότητας». 

Η πολιτική του φόβου ασκείται σε κρίσιμες περιόδους συγκρούσεων, αλλά συσσωρεύεται και σταδιακά εμποτίζει την πολιτική και την καθημερινή ζωή και

συμπεριφορά ακόμη και αν υπάρχουν περιορισμένα δείγματα αντίστασης.

Η πολιτική του φόβου θεωρείται ως μια πολιτική χειραγώγησης και παραπλάνησης που έχει ως στόχο να ακινητοποιήσει την δημόσια κατακραυγή. Η λογική μπορεί μερικές φορές να νικήσει τον φόβο αλλά ο φόβος πάντα εξοντώνει την λογική. Οι πεποιθήσεις των πολιτών συχνά κατασκευάζονται και στη συνέχεια χειραγωγούνται από εκείνους που επιδιώκουν να επωφεληθούν. Ο φόβος δεν είναι ένα συναίσθημα που συνέβη ξαφνικά από μόνο του. Είναι κοινωνικά κατασκευασμένος και διοικείται από τους πολιτικούς παράγοντες που θέλουν να προωθήσουν τους δικούς τους στόχους. Ο φόβος είναι κλέφτης. Στερεί από τους πολίτες την ικανότητας τους να ενεργούν.