Ο Αρμαγεδδών των εξώσεων προ των πυλών. Πως θα αντιδράσει η κοινωνία;

Χθες  η συμμετοχή στο κάλεσμα ενάντια στην ψήφιση των μέτρων (και) για τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας, ήταν μικρή σε σχέση με το ποιοτικό βήμα που έκανε το καθεστώς ενάντια στο αγαθό της στέγασης. Αυτό δημιούργησε προβληματισμό στους πολίτες που πήραν μέρος σε αυτό το συλλαλητήριο.

Αναζητώντας την αιτία που προκαλεί αυτό τα ενδεικτικό φαινόμενο μη συμμετοχής σε κινητοποιήσεις ως σύμπτωμα μιας άρρωστης κοινωνίας, πιθανολογούμε ότι η βασικότερη αιτία είναι το έλλειμμα άμεσης και ουσιαστικής ενημέρωσης για το τι ακριβώς συμβαίνει και γιατί, όπως και ποιες θα είναι οι μελλοντικές συνέπειες.

Απόρροια αυτού του ελλείμματος είναι η αδιαφορία μεγάλου μέρους του λαού μας για το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι. Κάποιοι δεν χρωστούν προς το παρόν. Άλλοι χρωστούν λίγα ...

και κάποιοι περισσότερα. Όλοι αυτοί λίγο ή πολύ νομίζουν ότι κάτι θα γίνει και δεν θα φτάσει το μοιραίο μέχρι τη δική τους πόρτα παρόλο που εδώ και 6 χρόνια εφαρμόζονται καταστροφικά μέτρα με χιλιάδες πραγματικά θύματα και μαζική κατάθλιψη.

Σε μία πιο συνειδητοποιημένη κοινωνία - πολιτεία θα περιμέναμε τουλάχιστον μία κατάσταση όπου ανάλογα με το ύψος οφειλής του κάθε νοικοκυριού να δημιουργείται αντίστοιχα και μια διαφορετική ομάδα με ομαδοποιημένες συμπεριφορές και αντιδράσεις. Π.χ. να παρατηρείται από αυτούς που ακόμα μπορούν να πληρώσουν κάποιο χλιαρό ενδιαφέρον απέναντι στο κοινωνικό πρόβλημα των υπερχρεωμένων νοικοκυριών ενώ αυτοί που ήδη χρωστούν να έχουν ενεργοποιηθεί δυναμικότερα ως προς την οργάνωση της αντιμετώπισης του προβλήματος συλλογικά.

Στην περίπτωση της κατεχόμενης οικονομικά Ελλάδας παρατηρούνται απομονωμένα άτομα - νοικοκυριά, ανεξάρτητα με το ύψος των χρεών τους, να παρουσιάζουν μεγάλο ποσοστό προσωπικής αδράνειας αλλά και παντελή έλλειψη κουλτούρας συλλογικής προσπάθειας για διεκδίκηση δικαιωμάτων και δικαιοσύνης. Παθητικά δέχονται ότι είναι υπόχρεοι και υπόλογοι σε μία καραμπινάτη παρανομία και απλά ... στέκονται περιμένοντας το μοιραίο.  

Είναι κυριολεκτικά μια αυτοκτονική συμπεριφορά καρπός της μακρόχρονης επένδυσης πολλών δις (και σε δραχμές αλλά κυρίως σε ευρώ) πάνω στο έργο διάλυσης της κοινωνικής συνοχής, των αντανακλαστικών και της ευαισθησίας της Ελληνικής κοινωνίας.

Από ό,τι φαίνεται η προσπάθεια για αφύπνιση ενάντια στην αδιαφορία είναι η πρόκληση της επόμενης περιόδου, για τις οργανωμένες δυνάμεις της κοινωνίας που δεν ανέχονται το καθεστώς δουλοπαροικίας χρέους που έχει επιβληθεί σε αυτόν τον τόπο.

Αν δεν βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να παλέψουν με τους προσωπικούς δαίμονες και τις πολλές αυταπάτες, το μαρτύριο θα συνεχίζεται χωρίς λύτρωση για όλους μας. Πρέπει να γίνει ευρέως αντιληπτό ότι μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς οικονομικού πολέμου και κατοχής.

Ποιος μπορεί είναι αισθάνεται ευθύνες επειδή εκτέθηκε σε δανεισμό ως καταναλωτής όταν  βάση σχεδίου αυτός που τον δάνεισε (Τραπεζικό καρτέλ ΣΕ ΕΥΡΩ ΠΑΝΤΑ) μαζί με τους πολιτικούς που άνοιξαν τις κερκόπορτες φτιάχνοντας το νομικό πλαίσιο ασυδοσίας τραπεζών και αγορών, κατέστρεψαν τα πάντα;

Καμία τύψη. Ο αντίπαλος είναι ξεκάθαρος και πρέπει να τον σταματήσουμε από το να ασκεί εξουσία πάνω μας. Ενημέρωση, πείσμα, οργάνωση, αλληλεγγύη, αντίσταση και ανατροπή του καθεστώτος.

 Ομάδα Τελευταία Έξοδος