Πάθη και βιτριόλι – Από τις βιτριολίστριες στους βιτριολιστές!

 Γράφει η Όλγα Μαύρου

Από την εποχή που η Σωτηρία Μπέλλου έριξε βιτριόλι στον άνδρα της (και καταδικάστηκε σε 6 μήνες φυλακή) επειδή εκείνος την χτύπησε ενόσω ήταν έγκυος και απέβαλε, έχει περάσει μισός αιώνας και ο όρος βιτριολίστρια εν τω μεταξύ ξεχάστηκε. Ως όπλο, το βιτριόλι και άλλα καυστικά υγρά έπαψαν παράλληλα να είναι “πρώτης γραμμής” από γυναίκες (εξ ου και ο  όρος βιτριολίστρια άλλοτε). Αραίωσε η χρήση των οξέων εν γένει, όμως πέρασαν και στα χέρια των ανδρών διεθνώς.

Στόχος είναι κατά κανόνα η παραμόρφωση κάποιου από ζήλια (“ερωτικό έγκλημα”), όμως το βιτριόλι χρησιμοποιείται και από το οργανωμένο έγκλημα για λόγους “τιμωρίας” ή και με ανθρωποκτόνο σκοπό. Προχτές στην Ελλάδα μια 26χρονη έγκυος δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι (ίσως και με χλωρίνη σύμφωνα με νεότερα στοιχεία) από γνωστό της νεαρό, και πέρσι όλη η Ελλάδα μάθαινε για την ζήλια που όπλισε μια 35χρονη “άνθρωπο της διπλανής πόρτας” εναντίον γυναίκας. Όμως, τα περιστατικά είναι πολύ αραιά εδώ και δεκαετίες.

Το 2017 μια 59χρονη είχε ρίξει βιτριόλι στον άνδρα της στην Κρήτη πάνω σε καβγά και το 2007 έριξαν βιτριόλι σε έναν δικηγόρο που μετά κατήγγειλε κυκλώματα σωματεμπορίας και αστυνομικούς. Το 2008 είχαν ρίξει βιτριόλι στην Κωνσταντίνα Κούνεβα που εργαζόταν τότε ως καθαρίστρια και ξεσήκωνε τις συναδέλφους της για τις συνθήκες εργασίας που αντιμετώπιζαν. Επίσης το 2007 άγνωστος άνδρας έριξε βιτριόλι σε μια 27χρονη ενώ πήγαινε στη δουλειά της. “Περίπτωση Κούνεβα” έχει και η Ουκρανία, όπου πέθανε μια ακτιβίστρια μετά από τέτοια επίθεση επί Ποροσένκο –η γυναίκα είχε καταγγείλει αστυνομικούς και πολιτικούς για διαφθορά.

Οι επιθέσεις παλιά (ειδικά κατά την δεκαετία του ’50) εξαπολύονταν συνήθως σε βάρος ανδρών για εκδίκηση ή τιμωρία, κατά κανόνα για απιστία, ή όταν οι άνδρες χτυπούσαν τις γυναίκες τους και εκείνες άρπαζαν όποιο όπλο είχαν πρόχειρο -όπως το καθαριστικό της τουαλέτας. Ο πιο συνηθισμένος λόγος πάντως ήταν η απιστία. Άλλες φορές η σύζυγος  επιτίθετο στην ερωτική αντίζηλο και άλλοτε στον σύζυγο. Τα καυστικά υγρά, προκαλούσαν σοβαρά εγκαύματα και σημάδευαν για πάντα τα θύματα. Για αυτό συχνά οι επιθέσεις είχαν στόχο το πρόσωπο. Ήταν δε συνηθισμένη απειλή στον καβγά το “πρόσεχε, γιατί θα σου ρίξω βιτριόλι”.

Οι επιθέσεις κατέληγαν σε τύφλωση και παραμορφώσεις και σημάδευαν όχι μόνον το σώμα, αλλά πλέον και όλη την υπόλοιπη ζωή του θύματος. Σε σπάνιες περιπτώσεις κατέληγαν σε θάνατο. Σε άλλες χώρες το φαινόμενο ενδημεί. Οι Μπανγκλαντεσιανοί έχουν περίπου 300 επιθέσεις με βιτριόλι το χρόνο και γι΄αυτό ακόμα και τα κοινά καυστικά υγρά καθαρισμού πωλούνται με αυστηρότητα. Και οι Ινδοί όμως έχουν πάρα πολλές επιθέσεις αυτού του τύπου -περίπου 1.500 το χρόνο σύμφωνα με τα θύματα που εντάχθηκαν στην οργάνωση  Acid Survivors. Οι επιθέσεις αυτού του τύπου διεθνώς μειώνονται, εκτός από την Νότιο Ασία.

Οργανωμένο έγκλημα

Είναι όμως συνήθεις και σε ευρωπαϊκές χώρες με πολλούς Ασιάτες μετανάστες, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου σημειώνονται 600 επιθέσεις το χρόνο, χωρίς να είναι πάντα Ασιατικής καταγωγής οι δράστες. Στη Βρετανία το 67% των θυμάτων ήταν άνδρες, αλλά διεθνώς το 80% των θυμάτων είναι γυναίκες με δράστη άνδρα. Οι Ασιάτες στις πατρίδες τους ρίχνουν βιτριόλι σε μια γυναίκα επειδή π.χ. αρνήθηκε πρόταση γάμου ή επειδή “δεν τα βρήκαν στην προίκα”, καθώς και για διαφωνίες για βοσκοτόπια ή όμορα οικόπεδα. Στο Λονδίνο το έψαξαν περισσότερο.

Εκεί διαπίστωσαν ότι κατά σειρά τα κίνητρα είναι τα συναφή με το οργανωμένο έγκλημα (άνδρες δράστες), την προσωπική εκδίκηση/αντιζηλία και την ενδοοικογενειακή βία. Το 2017 επειδή πλέον ειχαν αυξηθεί πολύ οι επιθέσεις, περιόρισαν δια νόμου την πώληση καυστικών υγρών σε άτομα κάτω των 18 ετών. Ο λόγος που ίσως στην Ελλάδα δεν άκμασαν ποτέ οι βιτριολιστές, ήταν πως ο μέσος Έλληνας το ’50, το θεωρούσε αυτό “άνανδρο” και “γυναικείο όπλο”.

Στην Κολομβία, επειδή έχει ρεκόρ στις επιθέσεις με οξύ, ψηφίστηκε νόμος που επιβάλλει ποινή μισού αιώνα σε όποιον χρησιμοποιεί αυτό το “όπλο”. Το 90% των θυμάτων εκεί είναι γυναίκες και το 90% των δραστών, άνδρες. Στη Λατινική Αμερική και στην Ασία το βιτριόλι και άλλα οξέα είναι συχνά τιμωρία για την “άπιστη γυναίκα” ή για “τιμωρία” στην ερωτική απόρριψη. Εκεί τα περισσότερα θύματα είναι γυναίκες (περίπου 200 το χρόνο). Στο Μεξικό όμως τα καρτέλ χρησιμοποιούν συχνά το βιτριόλι. Στην Αφρική η χρήση είναι “δίκαια” μοιρασμένη σε άνδρες και γυναίκες και το κίνητρο είναι συνήθως η ζήλια.

από slpress