Στο μυαλό του Κυριάκου Μητσοτάκη

Γράφει ο Πιτσιρίκος

Για να νιώσεις έναν άνθρωπο και να καταλάβεις τον τρόπο που σκέφτεται, πρέπει να μπεις στην θέση του. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο αλλά πόσο δύσκολο να είναι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ή τον οποιοδήποτε γόνο πολιτικού δεινοσαύρου;

Ακολουθήστε μας στο Facebook Τελευταία Έξοδος 

Όταν είσαι ο γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη -μοναχογιός μάλιστα-, μαθαίνεις από νεαρή ηλικία πως κάποτε θα γίνεις πρωθυπουργός. Ξεκινάς με αυτή τη σκέψη. Και κανείς δεν σε ρωτάει τι πραγματικά επιθυμείς να κάνεις.

Επίσης, μαθαίνεις πως η ζωή σου χρωστάει. Οι πάντες σου χρωστάνε. Υπάρχεις μόνο εσύ. Και το σόι σου.

Βέβαια, αυτό μπορεί να έχει πολύ άσχημα αποτελέσματα, όπως είδαμε στην περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου, του πρωτότοκου γιου του Ανδρέα Παπανδρέου και εγγονού του Γεωργίου Παπανδρέου.

Αλλά και τι έπαθε ο Γιώργος Παπανδρέου; Τίποτα. Έγινε πρωθυπουργός και το ζαβό παιδί του Ανδρέα, οπότε γιατί να μη γίνει πρωθυπουργός και το ζαβό παιδί του Μητσοτάκη;

Οπωσδήποτε, η ζωή του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν ήταν εύκολη.

Τα χρόνια της εξορίας στο Παρίσι -όπου τον μπούκωναν με τα πικρά κρουασάν της ξενιτιάς- έχουν σημαδέψει τη ζωή του.

Επίσης, πρέπει να είναι εφιαλτικό να μεγαλώνεις με πατέρα τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και να έχεις αδερφή την Ντόρα, οπότε ο Κυριάκος είναι ένα πρόσωπο που πρέπει να βλέπουμε με συμπάθεια και κατανόηση.

Με τον πατέρα του να παίζει πρέφα και να καπνίζει στα καφέ του Παρισιού, ο Κυριάκος μεγάλωσε με τη μάνα του και τις τρεις αδερφές του που ήταν σε ηλικία που γκομένιζαν.

Ακατάλληλο περιβάλλον για ένα μικρό αγόρι. Ο Κυριάκος κατάλαβε από μικρός πως ποτέ δεν θα γίνει ο άνδρας που ήταν η Ντόρα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτό το είδος του άνδρα που -επειδή είναι μόνιμα προστατευμένος- δεν μεγαλώνει ποτέ.

Περνάει μια ατελείωτη γαϊδουροεφηβεία, οπότε θα του αρέσουν πολύ και τα τραγούδια του Φοίβου Δεληβοριά, αν και στον καθρέφτη του θα βλέπει τον Σάκη Ρουβά που κοντεύει τα 50 και είναι ακόμα ποπ.

Τα χρόνια περνάνε αλλά το βλέμμα και η φωνή του Κυριάκου παραμένουν παιδικά.

Οι αντιδράσεις του Κυριάκου είναι αντιδράσεις μικρού παιδιού που δεν του κάνουν το χατίρι και κρατάει μούτρα.

Η δεξιά έχει παράδοση στους τζιτζιφιόγκους, με κορυφαία μορφή τον Μιχάλη Λιάπη, τον ανιψιό του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχίζει επάξια αυτή την παράδοση των δεξιών τζιτζιφιόγκων.

Όταν βλέπεις τον Κυριάκο, έχεις μόνιμα την εντύπωση πως, σαν άλλος Δημήτρης Καλλιβωκάς σε παλιά ελληνική ταινία, θα πεταχτεί ξαφνικά και θα προτείνει να πάμε όλοι μαζί μια εκδρομή για ένα drink μέχρι το Ναύπλιο, για να μας δείξει το καινούργιο σπορ αυτοκίνητο που του πήρε ο μπαμπάς του.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αθώος.

Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πετάει μια κοτσάνα -κάτι που κάνει πολύ συχνά- και γελάνε μαζί του ακόμα και οι δικοί του, είναι ειλικρινής όταν ρωτάει μετά «γιατί γελάτε κύριοι;».

Δεν καταλαβαίνει γιατί γελάνε όλοι μαζί του. Πραγματικά δεν καταλαβαίνει.

Το σνομπ ύφος που έχει ο Κυριάκος απέναντι στους άλλους δεν προέρχεται μόνο από την τάση του Μητσοτακέικου να βλέπουν όλους τους άλλους σαν πλέμπα αλλά και από μια βαριά ανασφάλεια.

Ο σνομπισμός του Κυριάκου είναι άμυνα.

Μην παρεξηγείτε τον Κυριάκο, όταν μιλάει στους άλλους με το απαξιωτικό ύφος ξινισμένου ντιντή του Κολωνακίου της δεκαετίας του ’80.

Ο Κυριάκος ξέρει -κατά βάθος- πως είναι λίγος.

Ένας άνδρας που πάει στην Τατιάνα για να μιλήσει σαν Κατίνα για την προσωπική του ζωή -και για το πώς γύρισε η γυναίκα του στο σπίτι- είναι προφανές πως έχει πολλά θέματα.

Τραυματικές είναι και οι συναντήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη με καθημερινούς ανθρώπους, ακόμα κι όταν είναι στημένες για επικοινωνιακούς λόγους.

Ο Κυριάκος δεν ξέρει πού να κοιτάξει.

Αποφεύγει το βλέμμα των άλλων, για να κρυφτεί από τον εαυτό του.

Θα ήθελε να είναι κάποιος άλλος αλλά είναι παγιδευμένος. Από μικρός.

Προσέξτε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν συναντάει τη μητέρα με το μωρό στο καρότσι στην Κυψέλη.

Η γυναίκα του λέει «τι γκόμενος είσαι» και ο Κυριάκος -που δεν μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση- πέφτει με τα μούτρα στο μωρό.

Ξέρει πως το μωρό δεν μιλάει, οπότε αισθάνεται ασφάλεια με το μωρό.

Ο Κυριάκος λυγίζει τα γόνατα, φέρνει τα χέρια του ανάμεσα στα μπούτια του -σαν την Μέριλιν Μονρόε στην κλασική σκηνή πάνω από τη σχάρα του Μετρό στο «Εφτά χρόνια φαγούρα»- και εξαπολύει επίθεση αγάπης στο ανύποπτο μωρό.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Αν ο Κυριάκος αποτύχει να γίνει πρωθυπουργός, πολύ φοβάμαι πως μπορεί ακόμα και να αυτοκτονήσει.

Καλώ τους Έλληνες να δείξουν την ανθρωπιά τους και να ψηφίσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δεν έχει καμία σημασία ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.

Η Ελλάδα έχει χαθεί για πάντα.

Ας σώσουμε τουλάχιστον έναν άνθρωπο.

Ας σώσουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

(Το κείμενο είναι αφιερωμένο στον Χριστόφορο Ζαραλίκο, ο οποίος με έκανε να βλέπω τον Κυριάκο Μητσοτάκη με συμπάθεια και να προσπαθήσω να τον νιώσω.)

Πηγή