Συνάντηση με τον Μαρξ (Βίντεο)

Γράφει ο Γιώργος του Κλικ

Το 1976 ο Ιταλός τραγουδιστής και συνθέτης, ο κατ' εξοχήν δημιουργός του θεατρικού τραγουδιού στην Ιταλία Giorgio Gaber, κατά τη διάρκεια της θεατρικής του παρουσίασης “Libertà Obbligatoria” (Υποχρεωτική Ελευθερία) στο Μιλάνο, “ονειρεύτηκε” την συνάντηση του με τον Γερμανό φιλόσοφο Κάρολο Μαρξ.

Ήταν η εποχή που το μεγαλειώδες εργατικό κίνημα του 1969 είχε πια χάσει την αίγλη του ύστερα από την αποφασιστική καταλυτική παρέμβαση των επίσημων συστημικών ιταλικών συνδικάτων, όμως ο απόηχος του συνέχιζε να ταρακουνάει ολόκληρη την ιταλική κοινωνία.

Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις, οι λαϊκές κοινωνικοποιήσεις, οι διεκδικήσεις για “σπίτι για όλους”, για “υγεία για όλους”, για “μια άλλη παιδεία”, για “ελεύθερες μεταφορές για όλους” κλπ ήταν, θα μπορούσε να πει κανείς, η κοινωνική κονίστρα μιας προσδοκώμενης επανάστασης από την οποία όμως δεν έλειπε τόσο ένας σαφής πολιτικός στόχος, όσο μια στοιχειώδης συλλογική πολιτική οργάνωση και ένας ρεαλιστικός κοινωνικός προσανατολισμός.

Τα σημάδια κόπωσης, αποπροσανατολισμού, ιδεολογικής στειρότητας ή πολιτικού αυθορμητισμού/αριστερισμού είχαν γίνει πλέον, το 1976, περισσότερο από ορατά, και για κάποιους ανθρώπους είχε έρθει η ώρα του προβληματισμού ως προς το “τι φταίει” ή το “τι πρέπει να κάνουμε”.

Τελικά, όσες απαντήσεις δόθηκαν, δόθηκαν όταν όλα αυτά ήταν πλέον ιστορία και δεν χρησίμευαν πια παρά μόνο ως μάθημα για τους μεταγενέστερους. Με όπλο την προβοκάτσια και την τρομοκρατία που βρίσκει εύφορο έδαφος σε περιόδους απόγνωσης και ανοργανωσιάς του λαϊκού κινήματος, το “κατεστημένο” πάταξε τα κινήματα και έπνιξε μιαν επανάσταση πριν καν γεννηθεί. Το “ιταλικό 68” χάθηκε μέσα σε παιδαριώδεις και γελοίες εκδηλώσεις “αμφισβήτησης” (πιο κατατοπιστικό το ιταλικό Wikipedia) ή πνίγηκε μέσα στο αίμα των “Μολυβένιων Χρόνων” (Anni di Piombo, Years of Lead).  

Από τις λίγες εξαιρέσεις, ο Giorgio Gaber, έδωσε, με τον δικό του τρόπο, μια έγκαιρη απάντηση στα καυτά ερωτήματα της δεκαετίας του 1970.

Εκείνο όμως που καθιστά την καλλιτεχνική “ανάλυση” του Gaber πραγματικά ιδιοφυή είναι η ενόραση του για τα μελλούμενα, για την δική μας εποχή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η βάση του κοινωνικού του “παρατηρητήριου” είναι το κατά 40 χρόνια μακρινό 1976.

Παρακολουθείστε τον διάλογο μεταξύ του Gaber/“επαναστάστη” και του Gaber/“Μαρξ”.