Κάνουν έρανο για να μην πουληθεί το νησί της πατρίδας τους

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Η τρέλα του ακραίου νεοφιλελευθερισμού δεν έχει όρια. Κάποια στιγμή θα μας πουλάνε και το οξυγόνο αν τους αφήσουμε. Για να αλλάξει ρότα αυτή η κατάσταση χρειάζεται ευαισθητοποίηση και συνειδητοποίηση στο μέγιστο βαθμό. Αυτά τα παιδιά κάναν μια αρχή για τον τόπο τους. Αυτή η αρχή θα πρέπει να γίνει σε όλους τους τόπους, και στην ρημαγμένη πατρίδα μας. Δε μπορεί να πουλιούνται και να αγοράζονται τα πάντα. Η ανθρώπινη κοινωνία δια μέσω των αιώνων έχει κατακτήσει κάποια ορόσημα που πλέον διαλύονται με την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού. Πρέπει να βάλουμε ένα τέρμα σε αυτό και να αναστρέψουμε αυτήν την κατάσταση. Όλοι πρέπει να πάρουμε θέση. Τα παιδιά αυτά ξεκίνησαν, έστω και με αυτό τον τρόπο. Καιρός να το κάνουμε και εμείς.  

 

Οι μαθητές του σχολείου στην πόλη Μόσο στην περιοχή του Πιεμόντε, ξεκίνησαν μια εκστρατεία σε συνδυασμό με έναν έρανο για να αγοράσουν αυτά και όχι κάποιος μεγάλος επενδυτής ένα πανέμορφο ακατοίκητο ιταλικό νησάκι. 

Οι μαθητές καλούν όλους τους συμμαθητές τους σε όλη την Ιταλία να χαρίσουν από μισό ευρώ στην προσπάθειά τους, έτσι ώστε να συγκεντρωθεί το ποσό των 3.000.000 ευρώ που απαιτείται για την εξαγορά του νησιού.

Το ακατοίκητο Rose Island βρίσκεται στο αρχιπέλαγος της Μανταλένας, ανάμεσα στην Σαρδηνία και την Κορσική, και είναι διάσημο για την ροζ άμμο των ακτών του, ενώ συνήθως ψηφίζεται ως το ομορφότερο νησί της Μεσογείου από τα ταξιδιωτικά sites. 

Tα παιδιά που οργανώνουν την καμπάνια υποστηρίζουν ότι αρκεί η δωρεά μισού ευρώ από κάθε μαθητή της Ιταλίας για να μην χαθεί αυτός ο ανεκτίμητος θησαυρός της ιταλικής φύσης στα χέρια ενός άγνωστου επενδυτή. Το συγκεκριμένο νησί αποτελεί μήλο της έριδος για πολλούς που το ορέγονται, και έχει προκαλέσει πολιτική κρίση στην χώρα, με το αντίτιμο πλέον να βρίσκεται στα 2,94 εκατομμύρια ευρώ τα οποία έχει προσφέρει το 2013 ο Νεοζηλανδός τραπεζίτης Μίκαελ Χάρτε. 

Σύμφωνα με την εφημερίδα La Stampa, ο επιχειρηματίας αυτός είχε μεγάλα σχέδια για το νησί, όμως οι τοπικοί πολιτικοί πήγαν κόντρα σε όλα αυτά τα πλάνα, απαιτώντας να επιστρέψει το νησί σε κρατική ιδιοκτησία χωρίς αλλαγές στο καθεστώς του. 

Παρά το ότι Νεοζηλανδός είχε κερδίσει την δίκη για το νησί, οι εφημερίδες της Νέας Ζηλανδίας αναφέρει ότι έχει παραιτηθεί από το σχέδιο αξιοποίησής του.

Όπως και να έχει, η προσπάθεια των παιδιών να μαζέψουν τα χρήματα, αν και μάλλον δεν πρόκειται να ευοδωθεί, τουλάχιστον δείχνει την αποφασίστικότητά τους να πάρουν το μέλλον στα χέρια τους. 

Μπορεί όλο αυτό να μοιάζει ένα αθώο παραμύθι μέσα στους δράκους του παγκόσμιου καπιταλισμού, όμως και πάλι ουδείς μπορεί να τους στερήσει το δικαίωμα στο όνειρο. Και το χαμόγελό τους.

ΠΗΓΗ: stontoixo