Ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός

Είναι ανόητο να πιστεύει κανείς πως θα επιτραπεί στην Ελλάδα να χρεοκοπήσει, αθετώντας οφειλές που ξεπερνούν τα 500 δις € (δημόσιο 320 δις €, τράπεζες στον ELA πάνω από 80 δις €, Target II υπόλοιπα στα 116 δις €, εξωτερικά ιδιωτικά χρέη) - όταν η πτώχευση της Lehman Brothers, με σχετικά ανάλογα χρέη (613 δις $), κόστισε στον πλανήτη πάνω από 15 τρις $ (πηγή), πυροδοτώντας τη μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική κρίση στην ιστορία.

Πόσο μάλλον όταν κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει τη μόλυνση της Ιταλίας, το δημόσιο χρέος της οποίας είναι της τάξης των 2,7 τρις $ (132,1% ενός ΑΕΠ ύψους 2,07 τρις $), με πολλούς «σκελετούς» κρυμμένους στο εθνικό της λογιστήριο, καθώς επίσης με έναν έντονα υπερχρεωμένο τραπεζικό τομέα - ή της Ισπανίας, με δημόσιο χρέος μεγαλύτερο από 1,3 τρις $ (97,7% του ΑΕΠ), όταν ακόμη υποφέρει από τη φούσκα ακινήτων και τη μεγάλη κρίση των τραπεζών της.

Δεν μπορεί κανείς επίσης να κρίνει, εάν ήταν απλά ανόητη ή ενδοτική πράξη, η υπογραφή του πρώτου μνημονίου το Μάιο του 2010 - όταν δεν υπήρχε καμία αμφιβολία, σχετικά με τη βόμβα μεγατόνων που αποτελούσε τότε η Ελλάδα, τοποθετημένη στα θεμέλια του πλανήτη (ανάλυση Απριλίου 2010). 

ΔΙΑΒΑΣΤΕΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ