Το χρέος του 1 και το χρέος των 11.000.000

 

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ένας φίλος, έντιμος και σκληρά εργαζόμενος, με υποχρεώσεις επταμελούς οικογένειας φορτωμένες στην πλάτη, βρέθηκε πρόσφατα σε φορολογική απόγνωση. Μια σειρά από ατυχή γεγονότα στην προσωπική του κατάσταση, σε διαβολική συνέργεια με τα διόλου "ατυχή" γεγονότα της συλλογικής μας κρίσης, συσσώρευσαν πάνω του φορολογικό χρέος άνω των 35.000 ευρώ, μαζί με πρόστιμα και προσαυξήσεις. Έκανε προσπάθειες να το διαχειριστεί με τις προηγούμενες ρυθμίσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών, αλλά επειδή η πραγματικότητα εξελίχθηκε ερήμην των ατομικών μας σχεδίων, δεν κατάφερε να είναι συνεπής. Έχασε τη ρύθμιση και τελικά βρέθηκε στο δικαστήριο, ποινικά διωκόμενος για πλημμέλημα. Έσπευσε και μπήκε στη νέα ρύθμιση και, με τη βεβαίωση της εφορίας στο χέρι, απαλλάχθηκε. Άλλωστε, τα δικαστήρια έχουν μάλλον πάρει το μήνυμα της κυβέρνησης για τους μικρούς οφειλέτες και, κατά κανόνα, δεν καταλογίζουν ποινές.

Ο φίλος ξεπέρασε ένα εμπόδιο, αλλά δεν έλυσε το πρόβλημα. Με ετήσιες αποδοχές περίπου 20.000 έχει να αντιμετωπίσει ένα χρέος προς την εφορία - χωρίς να υπολογίσουμε τα άλλα χρέη του- που ισοδυναμεί με το 175% του εισοδήματός του. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι, ακόμη κι αν καταφέρει να είναι συνεπής στις πρώτες δόσεις, κάποια στιγμή θα «μπουκώσει». Όταν βρεθεί προ του διλήμματος «τη δόση της εφορίας ή τις ανάγκες της οικογένειας;», θα επιλέξει το δεύτερο και θα βρεθεί εκτός ρύθμισης και με ένα χρέος που θα μπει ξανά στον φαύλο κύκλο προστίμων, προσαυξήσεων, δικαστηρίων και κατασχέσεων. Όσο γενναιόδωρο για τους μικροοφειλέτες κι αν γίνει το φορολογικό σύστημα, αποκλείεται να παραιτηθεί από τις βασικές αξιώσεις του, εφόσον είναι προσηλωμένο στο κυνήγι των -έστω και μικρών- πλεονασμάτων. Μια πραγματική «σεισάχθεια» υπέρ των ασθενέστερων, που θα επέτρεπε αληθινή επανεκκίνηση για υπερχρεωμένα νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις, δεν είναι συμβατή με το κυνήγι της δημοσιονομικής «ευταξίας» που διαπερνά την υπό διαπραγμάτευση συμφωνία «θεσμών» και κυβέρνησης. Η κοινή λογική λέει ότι όσες ευνοϊκές ρυθμίσεις κι αν γίνουν, το μεγαλύτερο μέρος των σχεδόν 80 δισ. ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο δεν πρόκειται να εισπραχθεί ποτέ. Θα κοσμούν απλώς τα λογιστικά βιβλία του κράτους και θα αποτελούν εστία διαρκούς έντασης στη σχέση του με τους πιο αδύναμους πολίτες. Οι δυνατοί θα βρίσκουν πάντα τρόπους και χρήμα για να ξεφεύγουν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ