Η κλήρωση ενάντια στην ολιγαρχία

Etienne Chouard

Πιστεύω ότι βρήκα- μπορεί να κάνω λάθος- την κοινή αιτία που προκαλεί όλη αυτή την αδικία και αδυναμία. Σύμφωνα με την ανάλυση μου προέρχεται από το σύνταγμα. Αυτό το κείμενο που επιτρέπει στους εκλεγμένους ηγέτες να μην απολογούνται ή να κινδυνεύουν με καθαίρεση. Δεν διαλέγουμε εμείς τους υποψηφίους μας. Δεν ξεκινάμε δημοψηφίσματα με δική μας πρωτοβουλία. Δεν αποφασίζουμε ο,τιδήποτε με δική μας πρωτοβουλία. Πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτοί που τα γράφουν, οι νομοθέτες, έχουν προσωπικό συμφέρον να μην δημιουργούν καλά συντάγματα και να μην ενισχύουν την εξουσία των πολιτών. Είναι συγχρόνως ελεγκτές και ελεγχόμενοι, είναι επαγγελματίες πολιτικοί.

Μα για μια στιγμή. .. Αν οι αντιπρόσωποι μας πρέπει να φοβούνται το σύνταγμα. ..τότε δεν πρέπει να το γράφουν οι ίδιοι. Αν το γράψουν θα θεσμοθετήσουν τη δική τους δύναμη και την δική μας αδυναμία. Και ένα παιδί το καταλαβαίνει αυτό.

Η βασική ιδέα είναι η εξής: Όσοι κατέχουν την εξουσία δεν πρέπει να γράφουν τους κανόνες της. Μην περιμένετε να αποποιηθούν της δύναμής τους, δεν θα το κάνουν ποτέ. ...

Η λύση δεν θα έρθει από αυτούς αλλά από εμάς. Πρέπει να τους απαγορεύουμε να το γράφουν.

Λοιπόν στη διένεξη "απλών ανθρώπων "και αυτών που νέμονται την εξουσία, υπάρχουν λέξεις που έχουν χάσει το νόημα τους.

Πρώτον, δεν είμαι πολίτης. Ένας πολίτης ψηφίζει ο ίδιος τους νόμους, είναι αυτόνομος.

Εγώ είμαι απλά ένας εκλογέας, είμαι ετερόνομος. Υπακούω σε νόμους που έγραψε κάποιος άλλος. Καυχιόμαστε ότι είμαστε πολίτες ενώ δεν είμαστε τίποτα. Τι έχουμε πραγματικά σε αυτή τη λεγόμενη δημοκρατία; Τι δικαιώματα; Πάρτε οποιονδήποτε πολιτικό άρχοντα που αποφασίζει τα πάντα για μας. Τον επέλεξαν άνθρωποι που δεν διαλέξαμε εμείς. Τον διάλεξαν οι πλουσιότεροι. Και όταν εκείνος μας παραδώσει για σφαγή, δεν υπάρχει τρόπος να αντισταθούμε. Ναι, έχουμε ελευθερία λόγου σωστά, αλλά καμιά δύναμη να ελέγξουμε. Μπορούμε να φλυαρούμε, δεν πειράζει επιτρέπεται.

Και το λέμε αυτό δημοκρατία; Το λάθος είναι δικό μας! Θα έπρεπε να μποϊκοτάρουμε αυτές τις λέξεις να αρνούμαστε να λέγεται δημοκρατία, αυτό που στην πραγματικότητα είναι το ακριβώς αντίθετο. Με το να αποκαλούμε δημοκρατία κάτι που μας αφαιρεί τα ίδια τα δικαιώματά μας προκαλούμε οι ίδιοι την πολιτική μας αδυναμία.

Στα 200 χρόνια που ίσχυε ο θεσμός της κλήρωσης στην Αθήνα οι φτωχοί κυβερνούσαν πάντα. ΠΑΝΤΑ! Δεν πρόκειται για απόψεις αλλά για γεγονότα. Υπήρχαν και πλούσιοι αλλά δεν κυβερνούσαν. Και υπάρχει και το άλλο ιστορικό παράδειγμα: Στο καθεστώς της λεγόμενης αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης, όχι της δημοκρατίας, είναι οι πλούσιοι που κυβερνούν. ΠΑΝΤΑ!

Με την κλήρωση δίνεται η εξουσία στους φτωχούς, στο 99%.Ενώ με τις εκλογές δίνεται η εξουσία στο 1%,τους υπερπλούσιους. Για πόσο ακόμη οι φτωχοί θα υπερασπίζονται τις εκλογές ως ιερή αγελάδα; Γιατί δίνουμε τέτοια αξία στις εκλογές; Δεν είναι με βάση τη λογική και τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν είναι προς το συμφέρον μας. Αλλά έχουμε τους μύθους μας. Το "δημοκρατικό" σχολείο μας δίδασκε από όταν είμασταν νήπια ότι:

εκλογές =δημοκρατία =εκλογές =δημοκρατία. κτλπ.

Από τα πρώτα μας βήματα το έχουμε πιστέψει όλοι. Θα πρέπει να αποτοξινωθούμε από όλα αυτά τα ψεύδη των σφετεριστών της εξουσίας. Άλλαξαν το νόημα των λέξεων.

Δεν ζούμε σε μια δημοκρατία. Χρειαζόμαστε την κλήρωση για να αλλάξουν τα πράγματα. Δεν μπορούμε να βασιστούμε σε αυτούς που έχουν τώρα την εξουσία. Η λύση δεν μπορεί να έρθει από αυτούς. Θα έρθει από τους απλούς ανθρώπους.

Ο μεγάλος διανοητής Alain είπε.: "Το πιο εμφανές σημάδι του ενάρετου ανθρώπου είναι ότι δεν επιθυμεί καθόλου να κυβερνά τους άλλους. Θέλει να είναι κύριος μόνο του εαυτού του."

Αν οι ηθικοί άνθρωποι δεν θέλουν να κυβερνούν, κι εμείς δίνουμε την εξουσία, όπως με την αντιπροσωπευτική διακυβέρνηση, σε αυτούς που τη θέλουν, τότε οι χειρότεροι θα κυβερνούν.

Χρειαζόμαστε δημοκρατία. Αλλά πρέπει να τη θέλουμε κι εμείς. Μην περιμένετε να τη θελήσουν οι εκλεγμένοι εθνοπατέρες μας. Δεν θα γίνει ποτέ. Η πραγματική δημοκρατία θα τους έβαζε σε αχρηστία. Η κλήρωση στην Αθήνα σήμαινε ότι παραδίδονταν λίγη εξουσία αλλά όχι για πολύ, ούτε δύο φορές στη σειρά. Με πολλές δικλείδες ασφαλείας. Έδιναν από ένα μικρό κομμάτι εξουσίας για να κρατήσουν, ουσιαστικά, την εξουσία για τους ίδιους. Όσοι διαλέγονταν με κλήρωση δεν ψήφιζαν τους νόμους. Ήταν αστυνόμοι δικαστές και επέβαλαν το νόμο. Προετοiμαζαν τα νομοσχέδια προς ψήφιση, για να μη χάνει χρόνο με αυτό η συνέλευση των πολιτών (Εκκλησία του Δήμου).Οι αντιπρόσωποι αποδυναμώνονταν με την κλήρωση. Έτσι οι πολίτες εξασφάλιζαν την ανεξαρτησία τους.

Μην φοβάστε την επιλογή. Όλοι μας θα είχαμε περισσότερη δύναμη με την τυχαία επιλογή. Η κλήρωση εξασφαλίζει ότι οι αντιπρόσωποι μας παραμένουν στην υπηρεσία μας και δεν θα μετατραπούν σε αφέντες μας. Μια τελευταία λέξη, μην περιμένετε τίποτα από τα ΜΜΕ ή τους ισχυρούς. Ας διασώσουμε την ιδέα πάνω σε αυτήν την αρχή: Μην εκλέγετε κοινοβούλιο, διαλέξτε το στην τύχη. Νομίζω ότι αυτή η ιδέα μπορεί να εφαρμοστεί παντού στη γη.

Επιμέλεια Καλή Σφέτσου