Το ψυχολογικό προφίλ ενός τέτοιου δολοφόνου
Γράφει η Λίζα Βάρβογλη
Πρόκειται δηλαδή για άνθρωπο που στο παρελθόν έχει φερθεί άσχημα στη σύντροφο του, όχι μία-δύο φορές, αλλά κατ’ εξακολούθηση. Είναι ο άνθρωπος που ζηλεύει παθολογικά, που είναι καχύποπτος, που πιστεύει ότι όλοι σχεδιάζουν κάτι εναντίον του. Είναι εκδικητικός, παρορμητικός , ανάλγητος, δε νοιάζεται δηλαδή για το πώς αισθάνεται η σύντροφος του, ή ποιες είναι οι επιπτώσεις της δικής του συμπεριφοράς στη σύντροφο του. Ο δολοφόνος έχει, επιφανειακά τουλάχιστον, αυξημένη αυτοπεποίθηση και υπέρμετρη σιγουριά για τον εαυτό του.
Πάσχει από σύμπλεγμα ανωτερότητας, φέρεται αλαζονικά και υποτιμά τους άλλους και όλα αυτά για να κρύψει τη βαθύτερη αίσθηση μειονεξίας και αυτοαμφισβήτησης που τρώει τα σωθικά του. Αυτός είναι εξάλλου και ο λόγος της παράλογης συμπεριφοράς του προς τη σύντροφο του. Φοβάται, όχι απλώς μήπως την χάσει, αλλά μήπως αυτή τον αφήσει για κάποιον άλλον καλύτερο και η σκέψη μόνο τον τρελαίνει και τον κάνει να φέρεται με ακόμα πιο έντονα, κακοποιητικά και παράλογα.
Δειλία και μικροψυχία
Δυστυχώς, όμως, όταν οι άνθρωποι είναι ερωτευμένοι εξηγούν την παράλογη και κακοποιητική συμπεριφορά στα πλαίσια του έρωτα: θεωρούν ότι όταν κάποιος είναι τρελός από έρωτα δικαιούται να φέρεται παθιασμένα: να κυνηγάει την κοπέλα του, να ζηλεύει παράφορα, να εκδηλώνει δραματικά την αγάπη του, να κάνει σκηνές, να της απαγορεύει πράγματα, να ζητάει παράλογη αποκλειστικότητα για να την απομονώνει από τον υποστηρικτικό της περίγυρο για να την έχει όλη δική του. Αυτά όλα είναι ΛΑΘΟΣ! Τέτοιες συμπεριφορές δεν δείχνουν έρωτα! Δείχνουν χαρακτηριστικά της διαταραχής ναρκισσιστική ή ψυχοπαθητικής προσωπικότητας.
Μια γυναίκα και ο περίγυρος της δεν τα αντιλαμβάνονται εγκαίρως γιατί παραδέρνονται από τη λαμπρότητα των δειγμάτων αγάπης και των φυσιολογικών στιγμών, γιατί υπάρχουν και αυτά! Το προφίλ του δολοφόνου είναι ξεκάθαρα το προφίλ ενός ανθρώπου που έχει κάποια ψυχιατρική διαταραχή, η οποία όμως είναι αδιάγνωστη. Ο δολοφόνος ξέρει να ελίσσεται και να συγκαλύπτει τα σημάδια της διαταραχής. Συχνά επιβάλλει στους άλλους το δικό του αφήγημα και έτσι εξηγούν τη συμπεριφορά του ως ξεσπάσματα θυμού, αλλά και έντονου πάθους και στη συνέχεια καλύπτει τα ίχνη του με εκδηλώσεις λατρείας.
Και αυτή είναι η ύστατη απόδειξη της δειλίας, της μικροψυχίας, και της ψυχοπαθολογίας τους: πρόκειται για δειλούς ανθρώπους που δεν παραδέχονται το σφάλμα τους, δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους και κατά βάθος δε μετανιώνουν ποτέ για όσα έκαναν και τον πόνο που προξένησαν γύρω τους, αφαιρώντας μια ζωή και επηρεάζοντας δεκάδες άλλες ζωές συγγενών και φίλων της δολοφονημένης.
από slpress

Δεν υπάρχουν σχόλια: