Οχι άλλη Φουκουσίμα

 

Γράφει ο Πάνος Τριγάζης

Πριν από δέκα χρόνια η Ιαπωνία βρέθηκε στη δίνη μιας νέας μετά τις Χιροσίμα - Ναγκασάκι πυρηνικής τραγωδίας, αποτέλεσμα του ατυχήματος στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Προηγήθηκε καταστροφικός σεισμός και ισχυρότατο τσουνάμι (11.3.2011).

Στο σύνθημα «Οχι άλλη Χιροσίμα», με το οποίο πορεύτηκαν εκατομμύρια άνθρωποι μετά το 1945 για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων, προστέθηκε έκτοτε και το «Οχι άλλη Φουκουσίμα» όπως, δυόμισι δεκαετίες πριν (1986), το «Οχι άλλο Τσερνομπίλ».

Ακαριαίος ο αντίκτυπος του ατυχήματος στη Φουκουσίμα σε κυβερνητικές αποφάσεις, με την Ανγκελα Μέρκελ να ανακοινώνει (30.5.2011) το οριστικό κλείσιμο όλων των πυρηνικών εργοστασίων (17 στο σύνολο) ώς το 2022, ενώ οι Iταλοί πολίτες αποφάσισαν με δημοψήφισμα, 12-13.6.2011, τη διατήρηση του μη πυρηνικού καθεστώτος της χώρας τους.

Δεν πρέπει ούτε στιγμή να μας διαφεύγει ότι στην ευρύτερη περιοχή μας (Βαλκάνια, Μέση Ανατολή) η πυρηνική απειλή είναι παρούσα μέσω των πυρηνικών εργοστασίων που ήδη λειτουργούν, ενώ σχεδιάζονται και νέα (μεγάλο ήδη κατασκευάζεται στο υψηλής σεισμικότητας Ακούγιου της Τουρκίας, με τη συνεργασία της Ρωσίας).

Επιπλέον, υπάρχουν και πυρηνικά όπλα με ορατό τον κίνδυνο της διασποράς τους. Είναι ευρύτατα γνωστό ότι το Ισραήλ διαθέτει ισχυρότατο παράνομο πυρηνικό οπλοστάσιο, ενώ δεν κρύβουν τις πυρηνικές φιλοδοξίες τους και άλλες χώρες της ταραγμένης Μέσης Ανατολής. Επομένως, δεν επιτρέπεται η Ελλάδα να απουσιάζει από το πεδίο των αντιπυρηνικών πρωτοβουλιών, κάτι που δεν αναμένεται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η απόφαση της Γερμανίας για κατάργηση των πυρηνικών εργοστασίων συνοδεύτηκε από μεγάλη στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με στόχο να αυξηθεί η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τις πηγές αυτές (13% το 2011 στο 80% ώς το 2050). Απόφαση που πρέπει έντονα να μας προβληματίσει για τις απαράδεκτες καθυστερήσεις της χώρας μας στον τομέα αυτό· χώρα που έχει χαρακτηριστεί «Σαουδική Αραβία των ανανεώσιμων πηγών» (Τζέρεμι Ρίφκιν), αλλά δέχεται πικρά μαθήματα από τη Βόρεια Ευρώπη ως προς την αξιοποίησή τους.

Θα μπορούσε να πει κανείς «τέτοια ώρα, τέτοια λόγια». Αλλού είναι τώρα στραμμένη η προσοχή του ελληνικού λαού. Αλλα προβλήματα, όχι μόνο τον καίνε, αλλά και τον πνίγουν, τα οποία πηγάζουν από την πανδημία και τη νέα οικονομική κρίση. Η πυρηνική απειλή είναι ζήτημα ζωής και διαρκούς εγρήγορσης.

* σύμβουλος του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης

από efsyn