Ρολφ Πόλε: Το όνομα μου είναι άνθρωπος

 Ο Τέος Ρόμβος, σαν μεταφραστής του Ρολφ Πόλε, τον περιγράφει ψύχραιμο, γλυκύτατο άνθρωπο, βαθιά αλτρουιστή αφοσιωμένο στην ιδεολογία του. Σαν κάθε επαναστάτη που σέβεται τον εαυτό του.

Το 1975 παρόλο το εντυπωσιακότατο κύμα συμπαράστασης του κόσμου για αυτόν τον, “πιο επικίνδυνο Γερμανό τρομοκράτη”, σύμφωνα με τα ΜΜΕ της χώρας του ή τον, “πρύτανη της τρομοκρατίας”, σύμφωνα με έναν στρατηγό υπουργό Δικαιοσύνης, κανένας δεν περίμενε πολλά από την αστική δικαιοσύνη.

Ο Ρολφ Πόλε μάλιστα, αντί απολογίας, σηκώθηκε και απήγγειλε τους παρακάτω στίχους του γερμανικού συγκροτήματος Ton, Steine, Scherben.

Το όνομα μου είναι άνθρωπος.

“Έχω πολλούς πατέρες κι έχω πολλές μητέρες

Κι έχω πολλές αδερφές κι έχω πολλούς αδερφούς

Οι αδελφοί μου είναι μαύροι κι οι μητέρες μου κίτρινες

Κι οι πατέρες μου είναι κόκκινοι κι οι αδελφές μου ανοιχτόχρωμες.

Κι είμαι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων

Και τ’ όνομά μου είναι άνθρωπος

Και ζω απ’ τον αέρα και ζω απ’ το ψωμί

Και ζω απ’ το φως και ζω απ’ την αγάπη

Κι έχω δυο μάτια κι όλα μπορώ να τα δω

Κι έχω δυο αυτιά κι όλα μπορώ να τα καταλάβω.

Κι έχουμε έναν εχθρό, αυτός μας στερεί τη μέρα

Ζει απ’ τη δική μας τη δουλειά

Και ζει απ’ τη δύναμή μας

Κι έχει δυο μάτια και δεν θέλει να δει

Κι έχει δυο αφτιά, κι όμως δεν θέλει να καταλάβει.

Κι είναι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων

Κι έχει πολλά ονόματα.

Και ξέρω, θα πολεμήσουμε

Και ξέρω, θα νικήσουμε

Και ξέρω, θα ζήσουμε

Και θ’ αγαπηθούμε

Κι ο πλανήτης Γη

Σ’ όλους μας θ’ ανήκει

Κι ο καθένας θα έχει αυτό που χρειάζεται

Και δεν θα πάρει πια δέκα χιλιάδες χρόνια…”

Ίσως να ήταν από τις λίγες φορές, που δικαστές ένιωσαν άνθρωποι και δεν υπέκυψαν στις παντοδύναμες πιέσεις του να εκδοθεί ο Πόλε και να σταλθεί σε κάποιο λευκό κελί, απορρίπτοντας το αίτημα των γερμανικών αρχών.

Διαβάστε την συνέχεια στο nostimonimar