Πώς και πόσο η νέα τεχνολογία επηρεάζει απασχόληση και μισθούς

 Γράφει ο Κώστας Μελάς

Η επανάσταση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας έχει φέρει για ακόμη μια φορά στο προσκήνιο το ζήτημα των επιδράσεων της στην απασχόληση. Όπως υποστηρίζεται από πολλές πλευρές (Brynjolfsson, E. and A. McAfee, The second machine age: Work, progress, and prosperity in a time of brilliant technologies), οι νέες ρομποτικές μηχανές θα μπορούν να αντικαταστήσουν την ανθρώπινη εργασία σε πάρα πολλές δραστηριότητες, που μέχρι πριν από λίγο καιρό θεωρούταν αδύνατον ή δύσκολο να συμβεί.

Τέτοιες εργασίες είναι αυτές που αφορούν στο νοικοκυριό (καθάρισμα, πλύσιμο, μαγείρεμα), στις βασικές ασφαλιστικές και λογιστικές υπηρεσίες, στη διαχείριση επενδυτικών χαρτοφυλακίων, σε νομικές έρευνες, και σε υπηρεσίες υγείας ως διαγνωστικοί μηχανισμοί, στην χρησιμοποίηση drones για την υποκατάσταση των σημερινών courier, σε αυτοκίνητα χωρίς οδηγούς, σε εκτυπώσεις 3D κτλ.

Μάλιστα είναι διάχυτη η εντύπωση ότι η επικείμενη νέα γενιά των ρομπότ θα θέσει ουσιαστικά τέλος στην Εργασία. Χρειάζεται να είμαστε προσεκτικοί πριν υιοθετήσουμε τέτοιου είδους αντιλήψεις. Ότι το μέλλον θα εμπεριέχει πολλή τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να γίνει αποδεκτό. Όμως, από την αποδοχή αυτών των εξελίξεων μέχρι την αποδοχή της αντίληψης περί του τέλους της εργασίας, υπάρχει ένα τεράστιο άλμα που δεν τεκμηριώνεται ούτε λογικά ούτε ιστορικά.

Αναταραχή και νέα ισορροπία

Στην ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας, πάντοτε η εισαγωγή νέας τεχνολογίας προκαλούσε μεσοπρόθεσμες αναταραχές στις υπάρχουσες εργασιακές σχέσεις, στις θέσεις εργασίας και στους μισθούς. Με τη σταδιακή  εγκαθίδρυση της νέας τεχνολογίας επιτυγχάνονταν μια νέα ισορροπία, η οποία προφανώς δεν προκαλούσε τη μείωση της ανθρώπινης απασχόλησης.

Διαβάστε την συνέχεια στο slpress