Αντί για καθηγητές πανεπιστημίου που λείπουν, προσλαμβάνουν αστυνομικούς που περισσεύουν

 Γράφει ο Γιάννης Μυλόπουλος

Δεν είναι μόνο οι πρυτάνεις, οι πανεπιστημιακοί και οι φοιτητές στην Ελλάδα που αντιδρούν και απορρίπτουν τις προβλέψεις του νέου νομοσχεδίου για την ασφάλεια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, παρουσίασαν από κοινού οι υπουργοί Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη.

Είναι, πολύ περισσότερο, τα στοιχεία από την Ευρωπαϊκή και τη διεθνή πραγματικότητα που αποδομούν πλήρως την ανάγκη σύστασης ειδικού σώματος πανεπιστημιακής αστυνομίας.

• Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει παρόμοιο προηγούμενο πανεπιστημιακής αστυνομίας.

Σε καμία χώρα του δημοκρατικού και πολιτισμένου κόσμου δεν υπάρχουν ειδικά αστυνομικά σώματα εγκατεστημένα εντός των πανεπιστημίων. Αντίθετα, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αμερική, υπάρχουν σώματα πανεπιστημιακής φύλαξης που προστατεύουν τις πανεπιστημιουπόλεις, τα οποία όμως δεν απαρτίζονται από αστυνομικούς, αλλά από φύλακες με ειδική εκπαίδευση που αναφέρονται στις διοικήσεις των πανεπιστημίων.

Η διαφορά αυτή έχει μεγάλη σημασία, καθώς η διεθνής παράδοση και πρακτική της ακαδημαϊκής αυτοδιοίκησης επιβάλλει στα πανεπιστήμια να είναι επιφορτισμένα τα ίδια με την ευθύνη της φύλαξης και της προστασίας τους. Κι αυτό έχει να κάνει τόσο με τον συμβολισμό, όσο όμως και με την πραγματική ανάγκη η παραγωγή και η μετάδοση της επιστημονικής γνώσης να γίνεται σε συνθήκες ανεξαρτησίας από οποιαδήποτε εξουσία και καταναγκασμό.

Και βέβαια, σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, η αστυνομία επεμβαίνει εντός των πανεπιστημίων όταν συντρέχει λόγος, όταν συμβαίνουν δηλαδή παράνομες ή εγκληματικές πράξεις, όπως ακριβώς επεμβαίνει σε οποιοδήποτε άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο ή οργανισμό.

Έτσι στην Ελλάδα, μετά την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου δεν συντρέχει κανένας λόγος και δεν υπάρχει καμία ανάγκη για επιπλέον διαρκή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων εντός των πανεπιστημίων.

Η όποια «ανησυχία» της κυβέρνησης για επιπλέον ανάγκη ασφάλειας στα πανεπιστήμια αντανακλά είτε την αποτυχία της δημόσιας δύναμης να τα προστατεύσει, είτε ιδεοληψίες αστυνομοκρατίας που δεν έχουν καμία σχέση, αν δεν βλάπτουν κιόλας τον τομέα της Παιδείας.

Και βέβαια αυτό που στ’ αλήθεια είναι ανησυχητικό, είναι η εμμονή της κυβέρνησης Μητσοτάκη να παρουσιάζει τα ελληνικά πανεπιστήμια με τις μεγάλες διεθνείς επιστημονικές διακρίσεις, ως χώρους εγκλήματος και ανομίας.

• Η Ελλάδα έχει άμεση και μεγάλη ανάγκη από ακαδημαϊκό προσωπικό.

Όπως επιβεβαιώνουν τα διεθνή στοιχεία, η Ελλάδα είναι ουραγός και με απόσταση από τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες στην αναλογία φοιτητών ανά ακαδημαϊκό προσωπικό.

Όπως φαίνεται στο διάγραμμα της Eurostat, στην Ελλάδα αντιστοιχούν περίπου 40 φοιτητές ανά καθηγητή πανεπιστημίου, όταν ο μέσος Ευρωπαϊκός όρος είναι πολύ ευνοϊκότερος, αφού σε κάθε Ευρωπαίο καθηγητή αντιστοιχούν μόλις 15 φοιτητές. Ακόμη και στην τριτοκοσμική Τουρκία η αναλογία είναι ένας καθηγητής ανά 25 φοιτητές.

Που σημαίνει ότι στην Ελλάδα τα πανεπιστήμια χρειάζονται επειγόντως προσλήψεις ερευνητικού και διδακτικού προσωπικού, καθώς έχουν αποψιλωθεί μετά από 10 συνεχή χρόνια λιτότητας, κατά τα οποία όχι νέες προσλήψεις δεν έγιναν, αλλά ούτε όσοι συνταξιοδοτήθηκαν δεν αντικαταστάθηκαν.

Διαβάστε την συνέχεια στο tvxs