Ελλάς – Ελλήνων – Εργοδοτών

 

Γράφει ο Δημήτρης Κούλαλης

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως όταν διάβασα το εξαιρετικό ρεπορτάζ του συναδέλφου Γεράσιμου Λιβιτσάνου σχετικά με το 10ωρο εργασίας που επισήμως έρχεται, ήξερα πως βρισκόμουν σε μια κατάσταση ντέζα βου.  Βρε, σαν ποιο μοιάζει, σαν ποιο μοιάζει, αναρωτιόμουν. Κι, ξαφνικά, εγένετο φως: Έφερνε πολύ στο Ν.Δ. 515/70 (δημοσιευμένο σε ΦΕΚ, την 22α  Απριλίου 1970 – Διονύσης Ελευθεράτος, Λαμόγια στο χακί , Εκδόσεις Τόπος, 2015, σ.227-229 – δείτε ολόκληρο στο τέλος του κειμένου).  Το διάταγμα με το οποίο η Χούντα καταργούσε το οκτάωρο εργασίας σε μια σειρά επιχειρήσεων.

ΣΤΑ ΦΡΕΣΚΑ ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ: Το αντεργατικό έκτρωμα του κ. Βρούτση  έρχεται να αντικαταστήσει τον 1264/82, κουβαλώντας μαζί του την πρόβλεψη για 10ωρο εργασίας, την υπονόμευση του πενθήμερου, ενώ βάζει αστυνομικά βραχιολάκια στη συνδικαλιστική δράση, θεσμοθετώντας «ποινικά κολάσιμες πράξεις» σε κάθε διεκδίκηση που έχει τη μορφή απεργιακής κινητοποίησης.

ΔΕΝ περίμενα βέβαια, τίποτα διαφορετικό από τον υπουργό που ξέγραψε, για πρώτη φορά μετά τη Χούντα, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, εκχωρώντας στην κυβέρνηση, μέσω του 4172/13, το δικαίωμα καθορισμού του κατώτατου μισθού.

ΔΕΝ περίμενα τίποτα διαφορετικό από μια κυβέρνηση που ήδη από τα έδρανα της αντιπολίτευσης χαρακτήριζε το οκτάωρο «ξεπερασμένο»…

Διαβάστε την συνέχεια στο imerodromos