Τάσσος: Ο χαράκτης που αποτύπωσε το αντιστασιακό πνεύμα των Ελλήνων

 

Γράφει ο Δημήτρης Παυλόπουλος

Σήμερα συμπληρώνονται 35 χρόνια από την απώλεια του σπουδαίου χαράκτη Α. Τάσσου (Αναστάσιου Αλεβίζου, 1914-1985). Μαζί με την Βάσω Κατράκη (1909-1988), ο Τάσσος από τη δεκαετία του 1950 δέσποσε στην ελληνική χαρακτική. Οι ασπρόμαυρες ξυλογραφίες του εξέφρασαν τον αντιδικτατορικό αγώνα. Στο στόμα των γνήσια λαϊκών ανθρώπων, που τους αγάπησε και τους απέδωσε στα έργα του, ήταν απλά "Ο Τάσσος"!

 Σπουδαστής από το 1932 στο Εργαστήριο Χαρακτικής του Γιάννη Κεφαλληνού (1894-1957) στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, ο Τάσσος είχε πολιτικοποιηθεί νωρίς. Το 1933 συνελήφθη. Συγκρατούμενός του έλεγε: «Φαινόταν πρωτόβγαλτος τότε. Ήταν ενθουσιώδης όμως. Μου έκαναν εντύπωση η ευγένειά του, η απλότητά του. Το μεσημέρι που του έφερε φαγητό ο αδελφός του, επέμενε να το μοιραστούμε». Στα χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης του ελληνικού λαού ο Τάσσος χάραξε πολλές ξυλογραφίες, όπως έκαναν και άλλοι ομότεχνοί του.

Η μεγάλη όμως στιγμή της τέχνης του Τάσσου ήρθε κατά τις επόμενες δεκαετίες, του 1950 και του 1960. Το 1953 έκανε την πρώτη αναδρομική έκθεση έργων του, παρουσιάζοντας αντιπροσωπευτικά έργα του δεκαπέντε χρόνων, από το 1938. Ζώντας με την ομόγνωμή του ζωγράφο-χαράκτρια Λουκία Μαγγιώρου (1914-2008), επιδόθηκε, εκτός από τη φιλοτέχνηση ξυλογραφιών στο σπίτι-εργαστήριο του Μετς, από το 1960 και στη διδασκαλία γραφιστών στο Εργαστήριο Γραφικών Τεχνών της Μέσης Σχολής Διακοσμητικών Τεχνών του Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ινστιτούτου.

Διαβάστε την συνέχεια στο slpress