76 χρόνια από την απόβαση στη Νορμανδία – Γιατί αιφνιδιάστηκαν οι Γερμανοί

Γράφει ο Βασίλης Κολλάρος

Ο Αϊζενχάουερ περιγράφει τον Ιούνιο του 1944, ως μήνα με ισχυρότατους ανέμους και τρικυμιώδη θάλασσα στο Στενό της Μάγχης. ("Εμπρός", 21/7/1946). Το Συμμαχικό Στρατηγείο παρακολουθούσε καθημερινά τα δελτία καιρού, προσπαθώντας να καταλήξει στην καταλληλότερη ημερομηνία για την εκτέλεση της επιχείρησης.

Η προκαθορισμένη μέρα για την εισβολή στη Νορμανδία, η 5η Ιουνίου, τελικά εγκαταλείφθηκε λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών. Οι μετεωρολόγοι προέβλεπαν μικρή βελτίωση του καιρού, με πτώση των ισχυρών ανέμων και διασκόρπιση των νεφών, στη θάλασσα της Μάγχης, από το βράδυ της 5ης Ιουνίου μέχρι το πρωί της επόμενης ημέρας. Από το απόγευμα της 6ης Ιουνίου, ο καιρός θα επιδεινωνόταν επ’ αόριστον.

Εκτός των παραπάνω, έπρεπε να ληφθεί υπόψη και η κατάσταση της παλίρροιας, παράγοντας που θα διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία της απόβασης. Αν το σχέδιο της απόβασης δεν εκτελούνταν το χρονικό διάστημα που οι καιρικές συνθήκες βελτιώνονταν, τουλάχιστον μερικώς, τότε η επιχείρηση θα έπρεπε να αναβληθεί για αρκετές εβδομάδες, κινδυνεύοντας να χαθεί το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού ("Εμπρός", 21/7/1946).

Τελικά, τα ξημερώματα της 5ης Ιουνίου, ο Αϊζενχάουερ έλαβε την τελική και αμετάκλητη απόφαση: Η απόβαση θα πραγματοποιούταν την επόμενη ημέρα (D-Day). Εκ των υστέρων, η επιλογή της συγκεκριμένης ημέρας, κατά την οποία επικρατούσαν εξαιρετικά άσχημες καιρικές συνθήκες, ενίσχυσε έτι περαιτέρω τη συμμαχική τακτική του αιφνιδιασμού.

Οι Γερμανοί επιτελείς πίστευαν ότι ήταν αδύνατη η οποιαδήποτε επιχείρηση διάπλου της Μάγχης, όσο επικρατούσε τόσο έντονη θαλασσοταραχή. Επίσης, η αχρήστευση των γερμανικών εγκαταστάσεων παρακολούθησης (ραντάρ), ένεκα των βομβαρδισμών, είχε "τυφλώσει" τις γερμανικές φρουρές του Τείχους του Ατλαντικού.

Απόβαση στη Νορμανδία και η γερμανική αντίδραση

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 5ης προς την 6η Ιουνίου, η συμμαχική ναυτική αρμάδα ξεκίνησε, εν μέσω μεγάλης τρικυμίας, για τις απέναντι γαλλικές ακτές ("Εμπρός", 23/7/1946). Ούτε ένα αναγνωριστικό αεροπλάνο, ούτε ένα εχθρικό υποβρύχιο δεν συνάντησαν οι αεροναυτικές συμμαχικές δυνάμεις, ενώ και τα περιπολικά σκάφη του γερμανικού ναυτικού δεν είχαν εξέλθει, λόγω καιρού, από τους λιμένες της βόρειας Γαλλίας. Εν ολίγοις, ο απόλυτος στρατηγικός αιφνιδιασμός.

Όταν ο συμμαχικός στόλος φάνηκε στον ορίζοντα της Νορμανδίας, οι Γερμανοί δεν είχαν καταλάβει, όπως αναφέρει ο Αμερικανός αρχιστράτηγος Αϊζενχάουερ, αν είχαν μπροστά τους εισβολή ή ευρείας κλίμακας επιδρομή. Στις γερμανικές φρουρές των ακτών της Νορμανδίας επικράτησε πανικός, ο οποίος εντάθηκε ακόμα περισσότερο από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς κατά των αμυντικών οχυρώσεων που συνέθεταν το περιβόητο Τείχος του Ατλαντικού.

Μόνο το πρώτο κύμα βομβαρδιστικών, 1.136 στον αριθμό, έριξε 5.853 τόνους βομβών εναντίον αμυντικών οχυρώσεων κατά μήκος της περιοχής απόβασης. ("Εμπρός", 21/7/1946). Εκ των υστέρων, διαπιστώθηκε ότι οι αεροπορικοί και ναυτικοί βομβαρδισμοί δεν είχαν εξουδετερώσει τις επάκτιες αμυντικές οχυρώσεις των Γερμανών, λόγω κυρίως της ενισχυμένης κατασκευής τους ("Εμπρός", 23/7/1946).

Διαβάστε την συνέχεια στο slpress