Διατηρώντας την ειρήνη στην πυρηνική εποχή

Γράφει ο Anatoly Antonov

Πριν από δέκα χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία υπέγραψαν την συνθήκη New START -μια συμφωνία ελέγχου πυρηνικών όπλων για την οποία εμείς, ως οι επικεφαλής των αντίστοιχων αντιπροσωπειών των κυβερνήσεών μας, βοηθήσαμε στην διαπραγμάτευσή της. Έκτοτε, η New START διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο [1] στην διατήρηση της ειρήνης και στην αποτροπή μιας επικίνδυνης κούρσας εξοπλισμών μεταξύ των δύο χωρών που μαζί κατέχουν το 90% των παγκόσμιων πυρηνικών όπλων.

Τώρα, ωστόσο, η New START αντιμετωπίζει προβλήματα [2]: Χωρίς κάποια δράση για να επεκταθεί [χρονικά], η συνθήκη θα λήξει τον Φεβρουάριο του 2021. Ο τερματισμός της θα είχε ανησυχητικές συνέπειες για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και του κόσμου. Θα μπορούσε να φέρει μια επιστροφή στον πυρηνικό ανταγωνισμό και να προκαλέσει αμοιβαίες υποψίες που θα ωθούσαν τον κόσμο σε ένα επίπεδο πυρηνικού κινδύνου που δεν είχε παρατηρηθεί για δεκαετίες.

Ο Τραμπ και ο Πούτιν πραγματοποιούν κοινή συνέντευξη Τύπου στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, τον Ιούλιο του 2018. Doug Mills / The New York Times / Redux

-------------------------------------------------------------------

Η πανδημία του νέου κορωνοϊού θα πρέπει να χρησιμεύσει ως μια ισχυρή υπενθύμιση της ευθραυστότητας του διεθνούς συστήματος. Αυτή είναι ακριβώς η λάθος στιγμή να υπονομεύσουμε ή να αποδυναμώσουμε άλλα βασικά στοιχεία αυτού του συστήματος, ειδικά στην πυρηνική σφαίρα. Η επέκταση της New START θα δείξει ότι οι παγκόσμιες δυνάμεις είναι σε θέση να συνεργαστούν για τη μείωση των κοινών απειλών. Το να εγκαταλειφθεί θα ήταν ένα ανατριχιαστικό σημάδι για το πόσο επικίνδυνος έχει γίνει ο κόσμος.

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ

Η Συνθήκη για τα Μέτρα για την Περαιτέρω Μείωση και τον Περιορισμό των Στρατηγικών Επιθετικών Όπλων (Treaty on Measures for the Further Reduction and Limitation of Strategic Offensive Arms), όπως έχει επισήμως ονομαστεί, είναι γνωστή ως New START επειδή αντικατέστησε την START (Strategic Arms Reduction Treaty), την πρώτη Συνθήκη Μείωσης Στρατηγικών Όπλων μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας, η οποία υπεγράφη το 1991 και βγήκε εκτός ισχύος το 2009. (Τα διηπειρωτικής εμβέλειας πυρηνικά όπλα και οι συνθήκες που τα περιορίζουν ονομάζονται «στρατηγικά» επειδή με τέτοια όπλα, κάθε πλευρά μπορεί να θέσει σε άμεσο κίνδυνο τα εδάφη της άλλης, απειλώντας την ίδια την ύπαρξή της). Μετά από περισσότερο από ένα χρόνο εντατικών διαπραγματεύσεων, η New START υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2010 [3] και τέθηκε σε ισχύ τον Φεβρουάριο του 2011. Προσφέρει έναν λογικό πολιτικο-στρατιωτικό συμβιβασμό που ικανοποιεί τα συμφέροντα όχι μόνο των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας αλλά και της διεθνούς κοινότητας στο σύνολό της.

Διαβάστε την συνέχεια στο foreignaffairs