Επιστροφή πού και πώς;

Οι ελίτ ζυμώνουν το αίτημά τους για «επανεκκίνηση της οικονομίας» εν μέσω πανδημίας

Γράφει ο Ερρίκος Φινάλης

«Ξαφνικά», μέσα σε μια εβδομάδα κι ενώ η πανδημία εξακολουθεί να προκαλεί εκατόμβες σε όλο και περισσότερες χώρες, έχει ξεκινήσει μια υπόκωφη ζύμωση για το πότε θα λήξουν τα μέτρα περιορισμού της περαιτέρω διάδοσης της επιδημίας.

Οι σχετικές δηλώσεις στρώνουν το έδαφος για την εσπευσμένη επιστροφή σε μια –ανύπαρκτη πια– κανονικότητα. Αυτή η περίεργη συζήτηση διεξάγεται δημόσια αλλά κυρίως εντός των ελίτ και του πολιτικού προσωπικού τους, που φαίνεται να διαπερνώνται από ένα δίλημμα: συμμόρφωση με τις πιέσεις των αγορών και του επιχειρηματικού κόσμου για επανεκκίνηση της οικονομίας «πριν γίνει μεγαλύτερη ζημιά», ή διατήρηση των μέτρων μέχρι να αποσοβηθεί οριστικά ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;

Θυμόμαστε πώς στη χώρα που πρώτη χτυπήθηκε βαριά από τον κορωνοϊό, την Ιταλία, χάθηκε πολύτιμος χρόνος εξαιτίας των αφόρητων πιέσεων της Κονφιντούστρια και των πολιτικών υπαλλήλων της, να μην ληφθούν μέτρα που θα έπλητταν την οικονομική δραστηριότητα[1]. Το αποτέλεσμα ήταν να μετρά μέχρι σήμερα, σε διάστημα λιγότερο των δύο μηνών, πάνω από 22.000 νεκρούς, και η «ύφεση» να μεταφράζεται, ακόμη, σε 500-600 νεκρούς τη μέρα… 

Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, είτε εξαιτίας μιας άρρητης διστακτικότητας, λόγω παρόμοιων πιέσεων, να ληφθούν έγκαιρα τα μέτρα που επίμονα πρότειναν οι επιδημιολόγοι, είτε εξαιτίας της πρόσκαιρης επικράτησης μιας δολοφονικής γραμμής – της λεγόμενης «ανοσίας της αγέλης», που εμφορούνταν από μια λογική ευγονικής[2].

Διαβάστε την συνέχεια στο edromos