Τυφλή ή συνετή εμπιστοσύνη;

Οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να αισθάνονται εμπιστοσύνη και να εμπιστεύονται. Η εμπιστοσύνη κατευνάζει το άγχος, βοηθάει απέναντι στην κατάθλιψη και καθιστά εφικτή την συνεχή επένδυση ενδιαφέροντος και ευχαρίστησης του ενός με τον άλλο. Oι πιο συνήθεις διαπροσωπικές, εμπορικές, ιατρικές και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις θα ήταν αδύνατον να υπάρξουν χωρίς κάποιο βαθμό εμπιστοσύνης.

Αντιθέτως, η δυσπιστία είναι γεμάτη άγχος και δυσαρέσκεια. Καμία μοναξιά δεν είναι πιο μοναχική από την δυσπιστία.

Οι άνθρωποι έχουν μια φυσική τάση να εμπιστεύονται τους ανθρώπους για τους οποίους νοιάζονται αλλά αυτό είναι μια αργή και σταδιακή διαδικασία. Όσο πιο αργά επιστρέψει και σταθεροποιηθεί η εμπιστοσύνη σε μια σχέση, τόσο το καλύτερο, καθώς η εμπιστοσύνη που εγκαθιδρύεται σιγά σιγά ενδέχεται να έχει πιο στέρεα και ανθεκτικά θεμέλια. Χρειάζεται όμως υπομονή του ατόμου προς τον εαυτό του. Δεν είναι ότι χάνεται η φυσική του τάση να αισθανθεί εμπιστοσύνη, είναι ότι έχει αποδυναμωθεί.

Τα τρία από τα τέσσερα θετικά συναισθήματα που συνδέονται με την προσκόλληση που είναι το ενδιαφέρον, η συμπόνια και η αγάπη είναι άνευ όρων στις υγιής σχέσεις. Το τέταρτο που είναι η εμπιστοσύνη, πρέπει να κερδηθεί.