Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση

 

Του Απόστολου Διαμαντή

Αυτό που διαγράφεται άμεσα είναι όχι το τί θα γίνει στις επόμενες εκλογές, αλλά τί θα γίνει μετά τις εκλογές. Οι σημερινές επιλογές της ηγεσίας του Συριζα καθιστούν επισφαλή τη θέση του στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Τα δεδομένα είναι τα εξής. Πρώτον, η ΝΔ θα έχει αυτοδύναμη κυβέρνηση, ή θα είναι κοντά στην αυτοδυναμία και θα σχηματίσει συμμαχική κυβέρνηση. Το ερώτημα που προκύπτει είναι ποια θα μπορούσε να είναι η στρατηγική της αντιπολίτευσης του Συριζα. Εδώ τα πράγματα διαγράφονται ζοφερά. Εάν η κυβέρνηση έχει ήδη υπογράψει τα μέτρα για το 2019-20, όπως απαιτεί αυτή τη στιγμή το ΔΝΤ και η Γερμανία, τότε ο Σύριζα όχι μόνο θα χάσει τις εκλογές, αλλά θα ακυρωθεί και ως αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση της ΝΔ θα προχωρήσει στην εφαρμογή των ψηφισθέντων μέτρων και θα τα συμπληρώσει με μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις. Τίποτε άλλο.

Αλλά και αυτό είναι ένα σενάριο εξαιρετικά ευνοϊκό για την σημερινή κυβέρνηση. Διότι, όλοι οι διεθνείς οίκοι, αλλά και ελληνικοί οργανισμοί, όπως το οικονομικό επιμελητήριο, βεβαιώνουν πως ο στόχος για 2,7% ανάπτυξη για το 2017 έχει ήδη χαθεί και πως η ανάπτυξη θα είναι οριακή, κάτω του 1%. Αυτό σημαίνει πως στις αρχές του 2018 θα τεθεί ζήτημα λήψης νέων μέτρων, καθώς τα προηγούμενα ελήφθησαν πάνω σε λάθος παραδοχές. Η απαίτηση αυτή θα οδηγήσει με ασφάλεια στο 4ο μνημόνιο, δηλαδή στην άτακτη πτώση του Συριζα, εάν στο μεταξύ δεν έχει προνοήσει να προκαλέσει μόνος του εκλογές.

Επομένως, αυτό που διακυβεύεται για τον Συριζα δεν είναι απλώς η απώλεια της εξουσίας, αυτή θα επέλθει ούτως ή άλλως. Αυτό που διακυβεύεται είναι η θέση του ως αξιωαματικής αντιπολίτευσης. Εάν ο Συριζα προχωρήσει στην ψήφιση μέτρων περικοπής συντάξεων και επιβολής φόρων σε μισθωτούς και συνταξιούχους, θα χάσει οριστικά την βασική του εκλογική πελατεία και αργά ή γρήγορα, το πιθανότερο γρήγορα, θα τεθεί υπό τον έλεγχο της ευρύτερης κεντροαριστεράς, η οποία αναβαπτισμένη θα τον ψαλιδίζει. Ακόμα και αν είναι αξιωματική αντιπολίτευση-φαίνεται πως θα είναι προς το παρόν- ακόμη και τότε θα βρίσκεται σε πορεία καθόδου, χωρίς σοβαρό αντιπολιτευτικό αφήγημα.

Οι δανειστές σήμερα δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την τύχη της κυβέρνησης, εφόσον γνωρίζουν πως υπάρχει έτοιμη εναλλακτική λύση. Η ΝΔ. Επομένως, θα κινηθούν ανάλογα στο επόμενο διάστημα, στην παρούσα και τις επόμενες αξιολογήσεις, με την τακτική των απαιτήσεων: ή δέχεσαι ή φεύγεις. Οι υποχωρήσεις τους θα είναι δευτερεύουσες. Και δεν θα διασώζουν την κυβέρνηση. Θα εξυπηρετούν τους ίδιους.

Στην παρούσα φάση δέχονται- ίσως-να μεταθέσουν την εφαρμογή της αύξησης φόρων για το 2010, υπό την προϋπόθεση πως θα πιαστούν οι άπιαστοι πλέον στόχοι για το 2017 και 2018. Οι στόχοι αυτοί είναι ήδη αδύνατον να επιτευχθούν, αφού η ανάπτυξη 2,7 για το 17 έχει αναθεωρηθεί σε κάτω από 1. Αυτό σημαίνει πως στα τέλη του 17 θα καταστεί σαφές σε όλους πως τον Ιανουάριο του 19 θα εφαρμοστεί και η μείωση του αφορολόγητου.

Επομένως, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει το εξής πακέτο: 1) Μείωση συντάξεων 2) Πώληση της ΔΕΗ 3) Απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και 4) μείωση του αφορολόγητου στα 5600. Και θα πάρει κάποια μείωση του ΕΝΦΙΑ και του ΦΠΑ αν πιαστούν οι στόχοι. Δηλαδή τίποτα απολύτως.

Θα πάρει επίσης υπόσχεση κάποιας ρύθμισης χρέους. Δηλαδή πάλι τίποτα. Και κάποια γεύματα για παιδιά. Ίσον μηδέν. Το πολιτικό αποτέλεσμα αυτού του πακέτου είναι ο Συριζα να χάσει οριστικά τους συνταξιούχους και τους δημοσίους υπαλλήλους, που θα υποστούν τις μειώσεις αυτές, καθώς και τους μισθωτούς των ΔΕΚΟ που εκτός από μειώσεις θα βρεθούν και με τη ΔΕΗ στον αέρα.

Η εξέλιξη αυτή έχει και  πολιτικό πολλαπλασιαστή. Οι επιπτώσεις της δηλαδή θα είναι πολύ μεγαλύτερες του αναμενομένου, διότι μετά το πρώτο σοκ θα ακολουθήσουν τα επόμενα, στις επόμενες αξιολογήσεις μέσα στο 17 και το 18, όπου και θα δωθεί η χαριστική βολή στην κυβέρνηση.

Όλα αυτά θα συμβούν μετά βεβαιότητος, διότι η οικονομία έχει πάρει την κατηφόρα και για να αναταχθεί απαιτείται πολιτικός χρόνος που η κυβέρνηση δεν διαθέτει.
Βρίσκονται λοιπόν, κυβέρνηση και βουλευτές, σε απόλυτο αδιέξοδο και προσπαθούν να πιαστούν από τα μαλλιά τους, απαιτώντας αριστερά κάμπινγκ, ζητώντας ευθύνες από την αστυνομία και αλλάζοντας τις πανελλαδικές και γενικώς προσπαθώντας να ασκήσουν δήθεν αριστερή διακυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα ασκούν νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση.

Άργησαν να αντιδράσουν. Να σχεδιάσουν δηλαδή την συντεταγμένη υποχώρηση. Και τώρα ο δρόμος τελειώνει. Φτάνει σε τοίχο.


από το «tvxs.gr» μέσω ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΕΠΑΜ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου