ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ, Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΜΕ ΠΡΟΣΤΙΜΑ...

   

Κείμενο: Ιωάννα Κουρή  

Ιδιαίτερη αίσθηση έχει προκαλέσει τις τελευταίες μέρες η  πρόταση του υπουργού Υγείας, Παναγιώτη Κουρουμπλή, σύμφωνα με την οποία θα καταστούν υποχρεωτικές οι προληπτικές εξετάσεις για 4 μορφές καρκίνου (παχέος εντέρου, μαστού, προστάτη και τραχήλου της μήτρας). Φυσικά, δεν είναι ο υποχρεωτικός χαρακτήρας των εξετάσεων που θορύβησε την κοινή γνώμη, αλλά η ανοιχτή επιβολή τους, καθώς ο υπουργός απείλησε τους εν δυνάμει ασθενείς που δεν θα έχουν υποβληθεί στις προβλεπόμενες δοκιμασίες, με την κατά 50% συμμετοχή τους στο κόστος της θεραπείας τους, εάν εμφανίσουν καρκίνο. Και, όταν μιλάμε για τόσο σοβαρές ασθένειες, η θεραπευτική αγωγή και τα νοσήλια κοστίζουν πολλές χιλιάδες ευρώ.   

Αντιδρώντας λοιπόν σε αυτό τον ανήκουστο τρόπο επιβολής των εξετάσεων, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η διενέργειά τους δεν πρόκειται να ωφελήσει

σε τίποτα τους ασθενείς, καθώς, είτε τις κάνουν είτε όχι, θα νοσήσουν και μάλλον δεν θα επιβιώσουν. Σε αυτά τα πλαίσια, καλό θα είναι να ξεκαθαριστούν ορισμένα πράγματα σχετικά με αυτές τις εξετάσεις: πρόληψη μπορεί όντως να γίνει στον καρκίνο του παχέος εντέρου και στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Η κολονοσκόπηση και το Pap test αντίστοιχα εντοπίζουν προκαρκινικές καταστάσεις, δηλαδή “ύποπτες” μάζες ή ανώμαλα κύτταρα. Τέτοιες βλάβες δεν είναι καρκινικές, αλλά έχουν αυξημένο κίνδυνο εξαλλαγής σε καρκίνο. Μπορούν όμως να εκριζωθούν κι έτσι προλαμβάνεται η ανάπτυξη καρκίνου. Όσον αφορά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, τη στιγμή της διάγνωσης όντως ο καρκίνος ήδη υπάρχει στον οργανισμό, όμως και πάλι προλαμβάνονται οι μεταστάσεις και αυξάνονται κατά πολύ τα ποσοστά επιβίωσης. Με άλλα λόγια, η κλινική εμπειρία έχει δείξει ότι η διενέργεια προληπτικών εξετάσεων, ειδικότερα για τις 4 αυτές μορφές καρκίνου, μπορεί να αποβεί σωτήρια για τη ζωή των ασθενών και δεν είναι λίγα τα κράτη που δίνουν ιδιαίτερο βάρος στην πρόληψη του καρκίνου.

Φυσικά, όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι η μέθοδος επιβολής που πρότεινε ο κος Κουρουμπλής, με την τερατώδη, θα λέγαμε, ιδέα της τιμωρίας των «απείθαρχων» ασθενών, είναι αποδεκτή. Παρότι τέτοιες εξετάσεις σαφώς και πρέπει να γίνονται και είναι ευθύνη μιας ευνομούμενης πολιτείας να ενθαρρύνει τους πολίτες προς αυτή την κατεύθυνση, είναι πραγματικά αδιανόητο η πρόληψη στον τομέα της υγείας να γίνεται επιλεκτικά και δια του εξαναγκασμού. Πρόληψη πρωτίστως συνεπάγεται γνώση και ενημέρωση και ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια γκάμα διαγνωστικών δοκιμασιών για κάποια ελάχιστα νοσήματα. Αφορά σε ένα ολόκληρο σύστημα ενημέρωσης και διαπαιδαγώγησης των πολιτών, με στόχο την υψηλή ποιότητα παροχής υπηρεσιών υγείας και την κοινωνική ευημερία.   

(αξίζει εδώ να ρίξει κανείς μια ματιά στο σύστημα υγείας της Κούβας για να καταλάβει τι σημαίνει πραγματικά “πρόληψη”)

Και δεν μπορούμε φυσικά να πιστέψουμε ότι μια κυβέρνηση, η οποία – ερχόμενη σε ολοκληρωτική αντίθεση με τις προεκλογικές της δεσμεύσεις – και παρά την θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, όπως αυτή διατυπώθηκε και στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, σύρει τη χώρα σε ένα ακόμη μνημόνιο που θα διαλύσει ολοκληρωτικά και τα τελευταία ψήγματα κοινωνικού κράτους, ενδιαφέρεται για την υγεία και την ευημερία των πολιτών, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που να τους εξαναγκάζει να εξεταστούν! Εάν η στόχευση της κυβέρνησης ήταν όντως φιλολαϊκή, θα ξεκινούσε τη θητεία της εφαρμόζοντας όσα υποσχέθηκε προ εκλογών, με πρώτο βήμα την αποδέσμευση της χώρας από τα δεσμά του χρέους και της λιτότητας στην οποία αναπόφευκτα οδηγεί. Με όποιες ενέργειες συνεπάγεται μια τέτοια πολιτική.

Εάν όμως τα πράγματα είναι όντως έτσι, για ποιόν λόγο το Υπουργείο Υγείας επιμένει τόσο πολύ στην τήρηση αυτού του σετ εξετάσεων, σε σημείο μάλιστα που να εκβιάζει με το υπέρογκο πρόστιμο της κατά 50% συμμετοχής του εν δυνάμει ασθενούς στην θεραπεία του;  

Πιθανότατα για τον ίδιο λόγο που μας βομβάρδιζε πριν 6 χρόνια με την εκστρατεία εμβολιασμού κατά του… θανατηφόρου ιού της γρίπης Η1Ν1. Εκείνη την περίοδο, πολλά νοικοκυριά δέχονταν ενημερωτικά τηλεφωνήματα από το Υπουργείο, σχετικά με την δήθεν τεράστια σημασία που είχε ο εμβολιασμός κατά του επικίνδυνου αυτού ιού. Αυτό που είχε συμβεί τότε, ήταν ότι το ελληνικό Δημόσιο είχε ήδη αγοράσει τα εμβόλια Pandemrix και Focetria από τη βρετανική GlaxoSmithKline και την ελβετική Novartis αντίστοιχα και προσπαθούσε να βρει τρόπους να τα διαθέσει στο ελληνικό κοινό. Όλοι ασφαλώς θυμόμαστε και την συστηματική εκστρατεία τρομοκράτησης από τα ΜΜΕ το καλοκαίρι του 2009. Παρόλα αυτά, και παρά τις επίμονες προσπάθειες του Υπουργείου, κατοπινές έρευνες έδειξαν ότι πολύ μικρό ποσοστό των Ελλήνων πολιτών εμβολιάστηκε και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στην υπεύθυνη στάση των γιατρών. Σε περίπτωση λοιπόν που το ελληνικό Δημόσιο ετοιμάζεται τώρα να υπογράψει συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρείες για την παροχή υλικών και υπηρεσιών σχετικές με την πρόληψη των τεσσάρων μορφών καρκίνου, το λογικό είναι να θέλει να εξασφαλίσει την εκ των προτέρων συμμόρφωση των πολιτών, για να αποφύγει να επαναληφθεί ό,τι και το 2009.

Και πιθανώς αυτός είναι και ο λόγος που η πρόταση του Υπουργείου περιορίζεται στη διενέργεια αναγκαίων, αλλά δαπανηρών εξετάσεων, ενώ ταυτόχρονα αγνοεί παντελώς το ιδιαίτερα σημαντικό στάδιο της πρωτογενούς πρόληψης. Πρόκειται για μια σειρά πολύ οικονομικών μέτρων, όπως η μείωση του αριθμού των καπνιστών, ο περιορισμός του ποσοστού της παχυσαρκίας, η μείωση της ατμοσφαιρικής μόλυνσης στις μεγάλες πόλεις και σε ορισμένες περιοχές της χώρας, η προαγωγή της τακτικής σωματικής δραστηριότητας κ.ά., όπως επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωσή της και η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία, καταδικάζοντας ανοιχτά την λογική της τιμωρίας των ασθενών.

Τελικά, αν και η αξία των προληπτικών εξετάσεων για τον καρκίνο είναι πράγματι μεγάλη και δεν βασίζεται σε έναν αμφίβολο κίνδυνο, όπως εκείνον του ιού Η1Ν1, ο Έλληνας πολίτης δεν θα ενδιαφερθεί για τη διενέργειά τους. Κι αυτό γιατί, τη στιγμή που παρακολουθεί την ολοκληρωτική παράδοση άλλης μιας κυβέρνησης στους «εταίρους», με την ίδια του τη ζωή υποθηκευμένη και τη χώρα του να σύρεται στην εξαθλίωση, ποσώς τον ενδιαφέρει εάν το κράτος τού παρέχει- ή μάλλον τον εξαναγκάζει σε – κάποιες, ενδεχομένως σωτήριες, εξετάσεις. Για τον πολύ απλό λόγο ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, σκέφτεται ότι μπορεί και να μην επιβιώσει μέχρι το σημείο που θα φτάσει να εμφανίσει το νόσημα. Και ο κος Κουρουμπλής το γνωρίζει αυτό πολύ καλά, γι’αυτό και θέλει να καταφύγει σε τέτοιες, πρωτοφανείς στα χρονικά του πολιτισμένου κόσμου, μεθόδους.

Σε τελική ανάλυση, δημιουργεί καχυποψία το ξαφνικό ενδιαφέρον του Υπουργείου Υγείας για την πρόληψη του καρκίνου – που φτάνει στο σημείο να απειλεί μέσω επιβολής προστίμου - , τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση, έχοντας ως πρώτο μέλημα την εξυπηρέτηση του χρέους, δεν δίστασε να λεηλατήσει τα αποθεματικά των νοσοκομείων για να πληρωθεί μια από τις δόσεις, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

ΠΗΓΗ: : politikiklepsydra