Οι “δημοσιογράφοι” αποκοιμήθηκαν στον κήπο της Γεθσημανής!

 

Γράφει ο Πάνος Σαββόπουλος

Το σημερινό κείμενο, με αφορμή τον βαθύ ύπνο που τράβηξαν κάποιοι “δημοσιογράφοι” στο λιοστάσι της Γεθσημανής, θεματολογικώς ανήκει στον ίδιο χώρο με το κείμενό μου της φετινής Μεγάλης Πέμπτης “Σε ποια γλώσσα μίλησε ο Χριστός με τον Πόντιο Πιλάτο”. Κι επειδή τέτοιου είδους κείμενα-χρονογραφήματα δεν πρέπει ποτέ να… βαρυστομαχιάζουν τον αναγνώστη, αλλά, αντίθετα, να τον διατηρούν… ορεξάτο, συνιστάται η έκτασή τους να είναι χρυσά ζυγισμένη! Έτσι, έχοντας περισσότερο υλικό μέσα στο πνεύμα της διήγησης “Ιησούς Χριστός υπέρλαμπρο άστρο”, (η οποία έγινε και ροκ όπερα), έγραψα κάτι ξεχωριστό και με ντοκουμέντα.

Ο κήπος της Γεθσημανής (σημαίνει ελαιοτριβείο) βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ και στη δυτική πλαγιά του Όρους των Ελαιών. (Πάντως οι Ευαγγελιστές Λουκάς και Ιωάννης δεν συμφωνούν για την τοποθεσία της Γεθσημανής!). Τέλος πάντων, εκεί πήγε ο Ιησούς με τους μαθητές του, τούς μίλησε και μετά αποσύρθηκε για να προσευχηθεί στον πατέρα του. Εκεί έγινε η προδοσία του από τον Ιούδα και η σύλληψή του.

Η διήγηση γεννάει κάποια λογικά ερωτήματα και οι “αρμόδιοι” αδυνατούν να απαντήσουν ή τέλος πάντων, όταν λένε “κάτι”, είναι… άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε! Σύμφωνα, λοιπόν, με τις διηγήσεις των Ευαγγελιστών Ματθαίου και Μάρκου και τις τρεις φορές που εξέπεμψε τις προσευχές του ο Ιησούς, επέστρεψε στους μαθητές του και τους βρήκε να κοιμούνται μακαρίως! Μάλιστα τους ξύπνησε, λέγοντας: «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἴνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν» ((Ματθ. κστ’ 42 και Μάρκ. ιγ’ 33).

Τα ροχαλητά στον κήπο της Γεθσημανής

Οπότε εδώ γεννιέται αυτόματα ένα ερώτημα από κάποιον ουδέτερο, καλοπροαίρετο και με μια σταλιά μυαλό, άνθρωπο (αλλά σίγουρα όχι από κάποιον που χάφτει μέχρι και μύγες τσε-τσε). Να! “Αφού οι μαθητές κοιμόντουσαν βαθιά και δεν άκουγαν αυτά που έλεγε ο δάσκαλός τους στον πατέρα του (όπως για παράδειγμα εκείνο το βαθειά ανθρώπινο, «Πάτερ, ει βούλει παρενεγκείν τούτο το ποτήριον απ’ εμού πλην μη το θέλημά μου, αλλά το σόν γενέσθω… εγένετο δέ ο ιδρώς αυτού ώσεί θρόμβοι αίματος καταβαίνοντες επί την γην» Λουκ. κβ’42,44), πώς και από ποιους έμαθαν οι δυο Ευαγγελιστές τι είπεν ο Ιησούς στις τρεις προσευχές του και το μετέδωσαν σε εμάς;”.

Λογικό είναι να προκύπτουν μέχρι και σπαρταριστές ρητορικές ερωτήσεις, του τύπου; “Υπήρχε, εν εγρηγόρσει, μυστικός πράκτορας μεγάλης δύναμης μεταξύ των μαθητών που τα άκουσε όλα;” ή “μήπως μία θαυμάστρια του Ιησού, όπως οι αδελφές Μάρθα και Μαρία, ντύθηκε άνδρας και ανακατεύτηκε με τους μαθητές, με τεντωμένα όμως αυτιά;” ή “μήπως, τελικά, αυτά που γράφτηκαν, ήταν αυτά που επιθυμούσε ο ιδιοκτήτης και εκδότης της Καινής Διαθήκης;”. Μην το ψάχνετε, γιατί το έχω ψάξει εγώ και δεν υπάρχει απάντηση! Αλλά σας προτρέπω να ρωτήσετε κάποιον “ειδικό” και θα διασκεδάσετε με τις απαντήσεις του, δυστυχώς! (Το έχω κάνει…).

Ιερές αντιφάσεις και θείες παραχαράξεις

Η Βίβλος, εκτός από τα απίστευτα (και επιστημονικά απαράδεκτα-αναπόδεικτα) πράγματα τα οποία εκθέτει, έχει και πάρα πολλές αντιφάσεις! Είναι συνηθισμένο να ακούμε από την μία “ερευνάτε τας γραφάς” κι από την άλλη το αδέσποτο “πίστευε και μη ερεύνα”. Το δεύτερο μάλιστα είναι και ο βασικός κανών όχι μόνο των πιστών, αλλά και των “οπαδών” γενικώς! Για παράδειγμα, είναι δυνατόν να είναι κάποιος οπαδός του ΚΚΕ και να ερευνά τας ιστορικάς “γραφάς” του; Ουδεπόποτε! Το ίδιο ισχύει και για τα λοιπά κόμματα, για τους οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων, θρησκευτικών αιρέσεων, να μην προχωρήσω στα χοντρά… (Όχι δε θα κάνω το χατίρι των περιέργων!).

Διαβάστε την συνέχεια στο slpress