Πανδημία: Γιατί αυτή η χαώδης η διαφορά Δύσης και χωρών της ΝΑ Ασίας;

Γράφει ο Παναγιώτης Μαυροειδής

Ας ρίξουμε μια ματιά  σε δύο εικόνες.

Η πρώτη,  αναφέρεται στην κατάταξη των 15 “πρώτων” χωρών παγκόσμια σε πυκνότητα θανάτων (θάνατοι ανά 1 εκ. πληθυσμού) από τον κορωνοϊό. Η πυκνότητα θανάτων είναι εξαιρετικά μεγάλη με τιμές από 400 έως 1242 θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού (στοιχεία 16/11/20). Παρατηρούμε ότι σε αυτή την εξαιρετικά αρνητική και δυσάρεστη «πρωτοπορία», βρίσκονται εν γένει χώρες της «Δύσης» και ειδικότερα της Δυτικής Ευρώπης και της Βορείου και Νοτίου Αμερικής.

Η δεύτερη  έχει τα αντίστοιχα στοιχεία από τις χώρες της ΝΑ Ασίας και την Κούβα. Εδώ η πυκνότητα είναι εντυπωσιακά χαμηλή (από 0.3 έως 15!) και οι χώρες αυτές είναι στις τελευταίες θέσεις, δηλαδή στις καλύτερες θέσεις. Παρόμοια σχεδόν εικόνα σε πυκνότητα θανάτων παρουσιάζουν Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία (35 και 5 αντίστοιχα θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού)

Το γιατί υπάρχει αυτή η χαοτική διαφορά στην αποτελεσματικότητα, αξίζει να συζητηθεί.

Από την αρχή σχεδόν της πανδημίας (17 Μαρτίου 2020),  σε σχετικό κείμενο  με τίτλο «Τι έχει να μας πει η αντιμετώπιση του κορωνοϊού στις χώρες της Ασίας;» είχε επισημανθεί η διαφορά στην αντιμετώπιση, χωρίς ακόμη να ήταν καθαρό ότι αυτή θα οδηγούσε και σε ποιοτικά διαφορετικά αποτελέσματα. Πολλοί σχολίασαν επικριτικά αυτή την παρέμβαση, με την κατηγορία ότι υποτιμούσε την αναγκαιότητα του οριζόντιου lockdown. Το κέντρο βάρος ωστόσο ήταν διαφορετικό, αλλά αυτή η αφετηρία κριτικής, φανέρωνε την πεποίθηση πολλών πως το γενικό, οριζόντιο, τυφλό lockdown θα ήταν το φάρμακο για τον κορωνοϊό.

Πως εξελίχθηκαν όμως τα πράγματα;

Υπό το φως των μετέπειτα εξελίξεων στην κλιμάκωση της πανδημίας, σίγουρα κάποια πράγματα (και όχι μόνο τα αριθμητικά δεδομένα) είναι διαφορετικά.  Επιβεβαιώνονται  οι χειρότεροι φόβοι για ένα ιό με μικρό μεν γενικό  ποσοστό θνησιμότητας, αλλά τρομακτικά υψηλό σε ορισμένες ηλικιακές κατηγορίες και με  τεράστια μεταδοτικότητα.

Διαβάστε την συνέχεια στο pandiera