Οι κίνδυνοι της απογοήτευσης από τα εμβόλια

 

Γράφουν οι Josh Michaud και Jen Kates

Ο Νοέμβριος έφερε μερικές από τις καλύτερες ειδήσεις σχετικά με την πανδημία COVID-19: ισχυρές ενδείξεις ότι θα δράσουν τα νέα εμβόλια κατά του κορωνοϊού που βρίσκονται τώρα υπό ανάπτυξη. Αυτό δεν ήταν ποτέ ένα σίγουρο συμπέρασμα. Αλλά είναι πλέον σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι διαθέσιμα μέσα στους επόμενους μήνες αρκετά διαφορετικά αποτελεσματικά εμβόλια κατά του κορωνοϊού.

Ωστόσο, η ανάπτυξη ενός εμβολίου είναι μόνο το πρώτο βήμα σε μια μακρά πορεία προς την εξάλειψη της πανδημίας. Ακόμα πιο τρομακτικά καθήκοντα περιμένουν τους υπεύθυνους για την χάραξη πολιτικής και για τους εργαζόμενους στην υγεία αφότου οι φαρμακευτικές εταιρείες στείλουν τις πρώτες δόσεις. Για να εξαλειφθεί ο κίνδυνος μελλοντικών εστιών, έως και το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού θα πρέπει να είναι άνοσο στον κορωνοϊό -μέσω εμβολιασμού ή μέσω μόλυνσης και ανάκαμψης. Δεδομένου ότι μόνο το 10% [1] του παγκόσμιου πληθυσμού είχε μέχρι σήμερα COVID-19 (με τις περισσότερες μολύνσεις να συγκεντρώνονται σε σχετικά μικρό αριθμό χωρών), αυτό αφήνει έναν εξαιρετικά υψηλό στόχο για τις παγκόσμιες προσπάθειες εμβολιασμού. Η επίτευξη αυτού [του στόχου] θα απαιτήσει έναν εκπληκτικό άθλο παγκόσμιας συνεργασίας, κάτι που μπορεί να αποδειχθεί πιο δύσκολο και να διαρκέσει πολύ περισσότερο από όσο συνειδητοποιούν οι περισσότεροι άνθρωποι.

Μόλις καταστεί σαφές ότι ένα εμβόλιο δεν θα σημαίνει άμεση απελευθέρωση από την κρίση, υπάρχει ο κίνδυνος να εδραιωθεί λαϊκή απογοήτευση, βαθαίνοντας τον έρποντα σκεπτικισμό για τα εμβόλια σε μέρη του κόσμου και προσθέτοντας στην ήδη τρομερή πρόκληση της ανοσοποίησης περισσότερου από το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι κυβερνήσεις πρέπει επομένως να προστατευθούν από τις λαϊκές απογοητεύσεις, επικοινωνώντας με σαφήνεια και μετριάζοντας τις προσδοκίες -ενώ θα προωθούν δυναμικά τις εκστρατείες ανοσοποίησης για να σώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές.

ΣΥΛΛΕΚΤΕΣ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Αρκετά εμβόλια ενδέχεται να βρίσκονται στο μεταίχμιο της έγκρισης, αλλά θα περάσει τουλάχιστον ένα έτος έως ότου γίνουν ευρέως διαθέσιμα σε μεγάλο μέρος του κόσμου. Οι χώρες με υψηλό εισόδημα έχουν ήδη δεσμεύσει τα πρώτα εννέα δισεκατομμύρια δόσεις [2] των κορυφαίων υποψηφίων εμβολίων μέσω άμεσων διμερών συμφωνιών με τις φαρμακευτικές εταιρείες. Η εκπλήρωση αυτών των παραγγελιών θα καταναλώσει το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας ικανότητας παραγωγής εμβολίων για τους επόμενους 12 μήνες και πιθανώς περισσότερο. Για παράδειγμα, υπολογίζεται ότι το 80% των δόσεων εμβολίου που αναμένεται να παράγουν το 2021 η Pfizer και η BioNTech έχουν ήδη δεσμευτεί, όπως και το 100% των δόσεων που αναμένεται να παράγει η Moderna.

Οι πλούσιες χώρες δεν έχουν απλώς προχωρήσει για να εξασφαλίσουν προνομιακή πρόσβαση για τους πληθυσμούς τους. Πολλές από αυτές έχουν αντισταθμίσει το ρίσκο τους συγκεντρώνοντας προμήθειες πολλαπλών υποψηφίων εμβολίων. Η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Ιαπωνία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν δεσμεύσει αρκετές δόσεις για να εμβολιάσουν ολόκληρο τον πληθυσμό τους αρκετές φορές [3]. Είναι πιθανό αυτές οι χώρες να αποφασίσουν τελικά να παραιτηθούν από τις υπερβάλλουσες δόσεις τους ή να τις δωρίσουν, αλλά οι περισσότερες θα περιμένουν να το κάνουν μέχρι να εμβολιαστούν οι ίδιοι οι πληθυσμοί τους.

Διαβάστε την συνέχεια στο foreignaffairs