Ο εμβληματικός κωμικός Τσάρλι Τσάπλιν

Ως ένας από τους πρωτεργάτες της κινηματογραφίας, ο ακρογωνιαίος λίθος του βωβού σινεμά χάρισε στο παγκόσμιο κοινό μια σειρά από αριστουργήματα της 7ης τέχνης.

Ο «αλήτης» του θα γινόταν το απόλυτο είδωλο της εποχής του βωβού κινηματογράφου, ρίχνοντας για πρώτη φορά με τέτοια σφοδρότητα τους προβολείς στο σινεμά και όσα η νέα τέχνη μπορούσε να δώσει στον άνθρωπο.

Ο κορυφαίος βρετανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συνθέτης, ένας άνθρωπος-κινηματογραφικό συνεργείο δηλαδή, παραμένει αναμφίβολα ένας από τους πλέον εμβληματικούς αστέρες που ξεπήδησαν ποτέ από τον χώρο της showbiz, ως ο πρώτος σουπερστάρ της κινηματογραφίας.

«Δώστε μου ένα πάρκο, έναν αστυνομικό και ένα όμορφο κορίτσι και σας φτιάχνω μια κωμωδία», έλεγε ο Τσαρλς Τσάπλιν και το εννοούσε, αφήνοντας παρακαταθήκη ταινίες όπως τα «Φώτα της Πόλης» και τους «Μοντέρνους Καιρούς», πριν περάσει στον «Μεγάλο Δικτάτορα», το σατιρικό του αριστούργημα.

Και βέβαια στην πορεία ίδρυσε την ανεξάρτητη εταιρία παραγωγής United Artists, για να απελευθερώσει τους δημιουργούς από τους περιορισμούς των μεγάλων χολιγουντιανών στούντιο!

Παρά την απόλυτη φήμη και αναγνωρισιμότητα που απολάμβανε ωστόσο, δεν θα γλίτωνε από τον μακαρθισμό, με τον ίδιο να κυνηγιέται λυσσαλέα από το καθεστώς για τις αριστερές του πεποιθήσεις και να του απαγορεύεται τελικά η είσοδος στη χώρα.

Κι έτσι, ο μεγάλος κωμικός, ο σπουδαίος Σαρλό, θα πεθάνει στην Ελβετία, μακριά από τη χώρα που αγάπησε και άφησε βαθιά το χνάρι του στην κοινωνία και την τέχνη. Μοναδική φορά που του επιτράπηκε να πατήσει το πόδι του στις ΗΠΑ από το 1952 ήταν μόνο για να παραλάβει το τιμητικό του Όσκαρ (τι ειρωνεία να βραβεύεται ένας ανεπιθύμητος της κυβέρνησης!), με το παρατεταμένο χειροκρότημα να κρατά τόσο όσο ποτέ άλλοτε για κανέναν καλλιτέχνη.

Τέτοια -δίκαιη- αποθέωση δεν ξανάγινε ποτέ...

Διαβάστε την συνέχεια στο newsbeast