Η δολοφονία του Τσάβες. Η CIA και η DEA καλύπτουν τα ίχνη τους

Η δημοσιογράφος Eva Golinger (ΗΠΑ - Βενεζουέλα) έχει επανειλημμένα αμφισβητήσει τις ύποπτες περιστάσεις που αφορούν στον θάνατο του προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες. Η ιστοσελίδα aporrea.org παραθέτει δήλωση της: «Οτιδήποτε η Ουάσινγκτον προσπαθούσε να επιτύχει κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ούγκο Τσάβες σήμερα υλοποιείται εν απουσία του. Η καρκινική ασθένεια από την οποία υπέφερε ο Τσάβες ήταν ασυνήθιστα επιθετική και ύποπτη και κάθε μέρα προκύπτουν περισσότερες αποδείξεις ότι είναι πιθανό ο Τσάβες να δολοφονήθηκε ».

Τα πρώτα σημάδια καρκίνου βρέθηκαν στον Τσάβες τον Μάιο του 2011. Τον Ιούνιο ο ίδιος υποβλήθηκε σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις σε ένα εξειδικευμένο κέντρο στην Αβάνα. Οι Κουβανοί χειρουργοί βρήκαν και αφαίρεσαν ένα κακοήθη όγκο που είχε κάνει μετάσταση με μοχθηρή επιμονή, παρ' όλα τα προληπτικά μέτρα. Χρειάστηκαν νέες εγχειρήσεις. Αυτός ο αθλητικός άνδρας, ο οποίος ήταν γεμάτος δύναμη και σωματική ευρωστία, απεβίωσε στις 5 Μαρτίου, 2013 στην ηλικία των 58.

Αναπτύσσοντας περισσότερο το θέμα αυτό, η Εύα Golinger γράφει, «Είναι αρκετό να γνωρίζουμε ότι ένας άνθρωπος που για πολλά χρόνια ήταν ένας από τους στενότερους συνεργάτες του, που ήταν συχνά μόνος μαζί του και του έφερνε φαγητό, καφέ και νερό, είναι τώρα ένας προστατευόμενος μάρτυρας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύντομα οι συγκεκαλυμμένες ενέργειες του Leamsy Salazar και η στενή του συνεργασία με τις υπηρεσίες πληροφοριών στην Ουάσιγκτον θα αποκαλυφθούν». 

Το όνομα του επικεφαλής της σωματοφυλακής του Ούγκο Τσάβες σπάνια αναφερόταν στα μέσα ενημέρωσης όσο ο πρόεδρος ήταν ζωντανός. Λόγω της φύσης της δουλειάς του ο Leamsy Villafaña Salazar απέφευγε τη δημοσιότητα, δεν του άρεσε να τον φωτογραφίζουν και προσπαθούσε να μένει στη σκιά. Ο Τσάβες τον θεωρούσε έναν αξιόπιστο, αδιάφθορο και επαγγελματικά εκπαιδευμένο Μπολιβαριανό αξιωματικό. Έτσι ακριβώς τον περιέγραψε ο πρόεδρος σε μια τηλεοπτική εκπομπή σχετικά με την φιλο-αμερικανική απόπειρα πραξικοπήματος τον Απρίλιο του 2002. Οι συνωμότες κατάφεραν να καθαιρέσουν τον Τσάβες για τρεις ημέρες, αλλά με την υποστήριξη του λαού και του στρατού, αυτός επέστρεψε θριαμβευτικά στο προεδρικό μέγαρο Μιραφλόρες. Από την ταράτσα του προεδρικού μεγάρου καλωσορίστηκε από τους στρατιωτικούς, μεταξύ των οποίων ο Salazar φαινόταν καθαρά να ανεμίζει θριαμβευτικά την σημαία της Βενεζουέλας. Αυτή η εικόνα έγινε το σύμβολο της νίκης κατά της αντεπανάστασης.

Περιέργως, λίγα είναι γνωστά για τον Salazar και ως επί το πλείστον από λιγομίλητες αμερικανικές πηγές. Γεννήθηκε το 1974 σε μια μεγάλη οικογένεια που ζούσε στην Petare, μια φτωχογειτονιά της πρωτεύουσας της Βενεζουέλας. Μετά από το γυμνάσιο μπήκε στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, από όπου αποφοίτησε το 1998. Ήταν ένας μέτριος μαθητής, 27ος σε μια τάξη 55 μαθητών. Παρ' όλα αυτά, το 1999 ο Salazar επιλέχτηκε για την προεδρική τιμητική φρουρά. Ο Τίτο Rincón Bravo, υπουργός άμυνας της Βενεζουέλας και πατέρας της πρώτης συζύγου του Leamsy, έπαιξε σημαντικό ρόλο σ' αυτόν τον διορισμό. Ο Salazar έγινε προσωπικός βοηθός του Τσάβες. Αυτή η δουλειά επέφερε έναν πολύ έντονο φόρτο εργασίας, λόγω του φρενήρη ρυθμού της ζωής του προέδρου.

Μετά τα γεγονότα του 2002 ο Σαλαζάρ τοποθετήθηκε απροσδόκητα σε μια ναυτική βάση στην επαρχία Punto Fijo (της πολιτείας Falcón), αλλά το 2006 ο Τσάβες διέταξε την επιστροφή του Salazar στα προηγούμενα καθήκοντά του στην ομάδα υψηλής προστασίας.

Μετά το θάνατο του Τσάβες, ο Salazar παρείχε ασφάλεια στον πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης, Diosdado Cabello. Παραδοξότητες όμως στην συμπεριφορά του Salazar ανησύχησαν τον Cabello. Εκείνη την εποχή εξακολουθούσε να μαίνεται η συζήτηση για τα αίτια του θανάτου του Τσάβες καθώς και για τους ανθρώπους που θα μπορούσαν να εμπλέκονται και έτσι ο Cabello ζήτησε τελικά από τον Υπουργό Άμυνας να μεταθέσει τον Salazar σε άλλη θέση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Salazar παντρεύτηκε πάλι. Η καινούργια του σύζυγος ήταν η Anabel Linares Leal, απόφοιτος της Στρατιωτικής Ακαδημίας, που είχε παραλάβει το σπαθί της σαν αξιωματικός από τα χέρια του ίδιου του Τσάβες. Για ένα διάστημα η Anabel εργάστηκε στο Οικονομικό Σώμα  των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας, στο Banco Bicentenario, πράγμα που σημαίνει ότι είχε πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες σχετικά με τις αγορές όπλων από το εξωτερικό. Οι νεόνυμφοι ζήτησαν την άδεια να ταξιδέψουν στη Δομινικανή Δημοκρατία για τον μήνα του μέλιτος. Η άδεια χορηγήθηκε και σύντομα το ζευγάρι βρέθηκε στο Σάντο Ντομίνγκο αλλά από εκεί πέταξε για την Ισπανία. Ένα ειδικό αεροπλάνο που ανήκε στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ (Drug Enforcement Administration – DEA) μετέφερε τον Salazar και την οικογένειά του από την Ισπανία στις ΗΠΑ.

Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Emili J. Blasco, ανταποκριτής από την Ουάσιγκτον για την ισπανική εφημερίδα ABC ο οποίος έχει συχνά υπηρετήσει ως φερέφωνο προπαγάνδας για τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ, περιέγραψε την διαφυγή του Salazar. Ισχυρίστηκε ότι στην Ισπανία οι Αμερικανοί είχαν υποβάλει τους Salazar σε μακροσκελείς ανακρίσεις, προκειμένου να προσδιορίσουν τους «πραγματικούς λόγους της ρήξη τους με το καθεστώς».

Οι περιγραφές για τους Salazar στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, οι οποίες ήταν παρόμοιες σε ύφος και προφανώς προέρχονταν από την ίδια πηγή, τονίζουν ότι όσο ζούσε ο Τσάβες, ο Σαλαζάρ ήταν ένας «αφοσιωμένος Μπολιβαριανός», όμως, μετά τον θάνατό του, ο Salazar είχε αποφασίσει να έρθει σε ρήξη με το καθεστώς. Ως εκ τούτου, ο Salazar είχε πραγματοποιηθεί μυστικές διαπραγματεύσεις με την DEA για 13 μήνες, όχι μόνο για να οργανώσει την απόδραση του, αλλά και για να αποσπάσει ορισμένες υποσχέσεις σχετικά με την δική του ασφάλεια καθώς και την ασφάλεια της συζύγου και των παιδιών του. Η CIA όμως δεν αναφέρεται, μόνο η DEA. Ο λόγος γι' αυτό είναι σαφής – η CIA είναι μια υπηρεσία κατασκοπείας και κάθε ένδειξη πιθανών μακροχρόνιων μυστικών δεσμών με αυτό το «γραφείο των hit men» ήταν κάτι που οι προστάτες του Salazar ήθελαν να αποφύγουν, γνωρίζοντας ότι το γραφείο αντικατασκοπείας SEBIN της Βενεζουέλας (Μπολιβαριανή Υπηρεσία Εθνικών Πληροφοριών – Servicio Bolivariano de Inteligencia Nacional) θα διερευνούσε την ιστορία της εμπλοκής του στη δολοφονία του Τσάβες.

Τώρα το ζευγάρι βρίσκεται στις ΗΠΑ, ζώντας υπό ομοσπονδιακή προστασία, και δίνει καταθέσεις σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, κυρίως όμως σχετικά με την «εμπλοκή»  διαφόρων προσωπικοτήτων του Μπολιβαριανού καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών ηγετών, σε διακίνηση ναρκωτικών. Θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι πολύ πριν αποδράσει ο Salazar, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ είχαν αρχίσει να “φυτεύουν” ψευδείς πληροφορίες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχετικά με την ύπαρξη ενός λεγόμενου «Καρτέλ των Ήλιων» (Cartel de los Soles), του οποίου ο Diosdado Cabello φερόταν ως επικεφαλής μαζί με μια ομάδα στρατηγών της Βενεζουέλας που είχαν σχέσεις μαζί του. Ο Cabello στοχοποιήθηκε προληπτικά γιατί οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ τον είδαν ως τον πιο πιθανό διάδοχο του Τσάβες με ακόμα πιο  ριζοσπαστικές αντιαμερικανικές αντιλήψεις. Αμέσως μετά την απόδραση του, ο Salazar στρατολογήθηκε σε αυτή την εκστρατεία σπίλωσης εναντίον του Cabello. Μερικές από τις πληροφορίες που πάρθηκαν από τον Salazar (ή μάλλον από αυτούς που τον χειρίζονται στην CIA και την DEA) χρησιμοποιήθηκαν από τον Emili J. Blasco στο βιβλίο του Bumerán Chávez (Το μπούμερανγκ Τσάβες), το οποίο δημοσιεύθηκε ταυτόχρονα στην Ουάσιγκτον και στη Μαδρίτη τον Απρίλιο του 2015.

Ειδικότερα, ο Salazar εξιστόρησε το πώς είχε συνοδεύσει τον Diosdado Cabello σε ένα ταξίδι στην διάρκεια του οποίου ο ίδιος είχε γίνει μάρτυρας της «άμεσης συμμετοχής» του προέδρου του κοινοβουλίου (!) σε μια νυχτερινή αποστολή ταχύπλοων φορτωμένων με ναρκωτικά από τη χερσόνησο Paraguaná της πολιτείας Falcón. Προς ποιους προορίζονταν αυτά τα ναρκωτικά και γιατί όλο αυτό έγινε τόσο κοντά στα νησιά Αρούμπα και Κουρασάο, όπου υπάρχουν φυλάκια επιτήρησης του Πενταγώνου καθώς και σταθμοί της CIA και γραφεία της DEA, ο Salazar δεν το εξήγησε. Βασιζόμενος στα σχόλια του Blasco, κάποιος μπορεί να συμπεράνει ότι τα ταχύπλοα κατευθύνονταν προς την Κούβα! Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Salazar ισχυρίστηκε ότι ενώ συνόδευε τον  Cabello είχε επίσης την ευκαιρία να δει τα «μυστικά και θωρακισμένα θησαυροφυλάκια του γεμάτα με αμερικανικό χαρτονόμισμα», με «βουνά πάνω σε βουνά τυλιγμένων λογαριασμών, από το δάπεδο μέχρι την οροφή». Είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο περιγράφονται τα λάφυρα και το “εμπόρευμα” ενός μεγαλέμπορου ναρκωτικών σε μια ταινία του Χόλιγουντ. Σύμφωνα με την αφήγηση του Salazar – ή μάλλον, την ιστορία συγκάλυψης που οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ μαγείρεψαν γι' αυτόν – οι επιπτώσεις που υπέστη ένας από τους φρουρούς που αρνήθηκε να λάβει μέρος στο αλισβερίσι με τα ναρκωτικά ήταν η τελευταία σταγόνα, που έκανε τον Salazar να πάρει την απόφαση να το σκάσει: «Απείλησαν με φυσική εξόντωση τον άνθρωπο».

Τα φιλο-αμερικανικά μέσα ενημέρωσης κάνουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποσιωπηθούν τα ερωτήματα που αναπόφευκτα προκύπτουν σχετικά με τη συμμετοχή του Salazar στις προετοιμασίες για τη δολοφονία του Τσάβες. Ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να υπάρχουν αμφιβολίες για τον Salazar: υπηρέτησε έντιμα το καθεστώς και λάτρεψε τον Τσάβες μέχρις ότου συνειδητοποίησε ότι αυτοί αμέσως από πάνω του ήταν αναμεμιγμένοι σε διακίνηση ναρκωτικών. Εντούτοις, η έρευνα που διεξήχθη από την SEBIN εγείρει αμφιβολίες σχετικά με την «άμεμπτη ακεραιότητα» του Salazar. Ακόμα και η μητέρα του έχει παραδεχθεί ότι η δουλειά του Leamsy στην προεδρική φρουρά τον κούραζε πολύ. Αλλά δεν βιαζόταν να απομακρυνθεί από τον Τσάβεζ γιατί ο πραγματικός εργοδότης του Salazar ήταν κάποιοι άλλοι και αυτοί οι άνθρωποι επέμεναν ότι έπρεπε οπωσδήποτε να εκπληρώσει τα καθήκοντά του.

Πρόσφατες αποκαλύψεις μέσων ενημέρωσης σχετικά με τους δεσμούς μεταξύ του Καρτέλ των Ήλιων της Βενεζουέλας και του Καρτέλ της Sinaloa κατέδειξαν τη φαντασία και τον οίστρο με τις οποίες οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ κατασκευάζουν «συμφωνίες» με την πρόθεση της να εκθέσουν τους εχθρούς τους. Σύμφωνα με  ισχυρισμούς ο ίδιος ο «Chapo» Guzmán (Μεξικανός drug lord) ήταν στη Βενεζουέλα τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2015 προκειμένου να συζητήσει κάποια κοινά σχέδια. Έχουν γίνει σύντομες αναφορές για τα  «επιχειρησιακά» του ταξίδια στη χώρα το 2009 και το 2010 και για την θερμή φύση των σχέσεων του με τον Στρατηγό Hugo Carvajal, στενό συνεργάτη του Diosdado Cabello. Πρόκειται για τον ίδιο Carvajal τον οποίο η DEA είχε προσπαθήσει να απαγάγει από το νησί της Αρούμπα, το καλοκαίρι του 2014 – παρά το διπλωματικό του διαβατήριο – και να τον μεταφέρει στις ΗΠΑ σαν έμπορο ναρκωτικών. Αξιωματούχοι στο νησί εμπόδισαν να συμβεί αυτό και ο στρατηγός  επέστρεψε στη Βενεζουέλα, όπου καλωσορίστηκε από τον Πρόεδρο Maduro, τον Diosdado Cabello, και άλλους Μπολιβαριανούς ηγέτες σαν ήρωας. Θα ήταν αφελές να πιστέψουμε ότι το κυνήγι της DEA για τον Carvajal είχε τελειώσει. Βρίσκεται ακόμα στην «λίστα καταζητούμενων» λόγω αποδεικτικών στοιχείων που κατασκεύασαν πράκτορες των ΗΠΑ. Η λίστα αυτή περιλαμβάνει επίσης τα ονόματα και άλλων τους οποίους η DEA έχει αναγνωρίσει σαν επικεφαλής του Καρτέλ των Ήλιων.

Οι δηλώσεις του Salazar είναι κάθετα σε αντίθεση με την εικόνα του έντιμου πατριώτη που είχε καλλιεργήσει στο παρελθόν. Αρκετά αποκαλυπτικοί είναι οι ισχυρισμοί του Salazar ότι ο Τσάβες δεν πέθανε τον Μάρτιο 2013, αλλά τον Δεκέμβριο του 2012. Υποτίθεται ότι όλοι οι συγγενείς του Τσάβες έλαβαν μέρος σε αυτό το τέχνασμα, καθώς και τα μέλη της Μπολιβαριανής κυβέρνησης όπως και οι ηγέτες και η αντικατασκοπεία της Κούβας. Αυτό έγινε προκειμένου να διαφυλαχθεί η συνέχεια της κυβερνητικής αρχής που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των «παρατάξεων Maduro». Έτσι, κάθε απόφαση και ψήφισμα που υπογράφεται από τον πρόεδρο μετά τον Δεκέμβριο μπορεί να κηρυχθεί δόλια και η κυβέρνηση Maduro παράνομη.

Εν τω μεταξύ, ο θόρυβος των εκθέσεων σχετικά με «συμφωνίες ναρκωτικών» των ηγετών της Βενεζουέλας γίνεται όλο και πιο δυνατός. Το σχέδιο που επινοήθηκε από τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ είναι προφανής: να αποσπασθεί η προσοχή του παγκόσμιου κοινού από το γεγονός ότι ο Salazar είναι ο πιο πιθανός υποψήφιος για τον θάνατο του Τσάβες. Τα Μπολιβαριανά μέσα ενημέρωσης ονομάζουν τον Salazar «Ιούδα». Οι επίσημες (και ανεπίσημες) υπηρεσίες στη Βενεζουέλα συλλέγουν στοιχεία για τις εγκληματικές δραστηριότητες του, τις μυστικές συναντήσεις του με εκπροσώπους της CIA και της DEA, και την πιθανότητα να έδωσε πληροφορίες στους Αμερικανούς σχετικά με τα δρομολόγια των ταξιδιών του προέδρου, των ατόμων με τα οποία είχε προγραμματίσει να συναντηθεί, καθώς και βιολογικό υλικό που ανήκε στον Τσάβες.

Οι Αμερικανοί κάνουν ότι μπορούν για να εμποδίσουν το έργο αυτό. Στη Μαδρίτη, για παράδειγμα, ο σταθμός της CIA έχει κατασκευάσει μια κρίση γύρω από το προσωπικό του Γραφείου Άμυνας του Ακόλουθου της Βενεζουέλας κατηγορώντας τους για κατασκοπεία σε βάρος μελών της αντιπολίτευσης. Αλλά φυσικά το πραγματικό θέμα είναι πολύ διαφορετικό – η απειλή ανατριχιαστικών αποκαλύψεων για τη δολοφονία του Τσάβες. Αυτή τη στιγμή είναι δύσκολο να πούμε ποιος ακριβώς θα αποκαλύψει όλη την αλήθεια. Αυτός θα μπορούσε να καταλήξει να είναι ένας ιδεαλιστής, όπως ο Σνόουντεν      - κάποιος που να θεωρεί απαράδεκτο ένα τέτοιο λιντσάρισμα ενός πολιτικού. Υπάρχει κάποια ελπίδα ότι ένα υλικό κίνητρο μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό: οι ηγέτες της Βενεζουέλας αποφάσισαν να προσφέρουν μια οικονομική ανταμοιβή για οποιαδήποτε συγκεκριμένη πληροφορία σχετικά με τα άτομα που συντόνισαν και πραγματοποίησαν τη δολοφονία του Ούγκο Τσάβες.

Επιμέλεια μετάφρασης: Ο Γιώργος του Κλικ

ΠΗΓΗ: strategic-culture