Συζήτηση μ’ έναν αγρότη: "Τον Έλληνα αν τον αφήσετε, θα φάει τον τόπο"...

 

της Αθανασίας Πέτσα

Φεύγουμε από μια πόλη γκρίζα και μουντή. Η κατήφεια και η απογοήτευση στα πρόσωπα του κόσμου που συναντάμε καθημερινά, μας έχει γίνει συνήθεια, τόσο που πια δεν την προσέχουμε. Στο δρόμο, στη δουλειά, στο λεωφορείο, τα βήματα βαριά, τα κεφάλια σκυφτά, τα μάτια βουβά. 

Βγαίνουμε από την πόλη και σιγά – σιγά το σκηνικό αλλάζει. Μπροστά μας απλώνεται ο κάμπος της Θεσσαλονίκης. Ανοιχτός ορίζοντας, καθαρός ουρανός, αλλάζει και η δική μας διάθεση, γίνεται κι αυτή πιο ανοιχτή κι η σκέψη μας πιο καθαρή. Πάμε να συναντήσουμε τους αγρότες που έχουν στήσει το μπλόκο τους στα διόδια των Μαλγάρων.

Τα μέλη του ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης στη συζήτηση με τους αγρότες του μπλόκου των Μαλγάρων

Πίσω από το φράχτη των διοδίων, διακρίνουμε μια ατέλειωτη σειρά τρακτέρ και γεωργικά μηχανήματα, παραταγμένα στις δυο άκρες του δρόμου, έτοιμα να κλείσουν τη διέλευση στη συμφωνημένη ώρα. Οι αγρότες έχουν στήσει μια μεγάλη τέντα, παραδίπλα οι απαραίτητες καντίνες με τους καφέδες και τα “βρώμικα”. Πάμε για συμπαράσταση, πάμε για να συζητήσουμε, αλλά κυρίως πάμε για να ακούσουμε. Ποιοι είναι, τι θέλουν, για ποιο πράγμα βγήκαν στους δρόμους. Να καταλάβουμε τη δική τους αντίληψη γι' αυτόν τον αγώνα. Με τα δικά τους λόγια, χωρίς τις συνδικαλιστικές ή δημοσιογραφικές “μεταφράσεις”. Μας υποδέχονται ανοιχτά και εγκάρδια και σύντομα είμαστε μέρος της παρέας. Πρόσωπα αλλιώτικα από αυτά που συναντάμε κάθε μέρα στην πόλη, βλέμματα που τα φωτίζει η ψυχική ανάταση και η ελπίδα που μόνο στον αγώνα γεννιέται.

“Δεν κάνουμε πίσω!” “Θα το πάμε μέχρι τέλους!” Αυτές είναι οι φράσεις που κυριαρχούν στο λόγο τους. Η ερώτηση, εύλογη: “και ποιο είναι το τέλος;” “Να πάρουνε πίσω το ασφαλιστικό και το φορολογικό! Να τα πάρουν όλα πίσω και να συζητήσουμε από μηδενικής βάσης!” Μα, αν ήταν να τα πάρουν πίσω, τότε γιατί να τα φέρουν εξ αρχής; Και, να τα πάρουν πίσω, ποιοι; Η κυβέρνηση που, κατά δική της ομολογία εκτελεί εντολές, ή η τρόικα που πιέζει για ακόμα πιο αυστηρά μέτρα; Ερωτήματα που φέρνουν μια μικρή αμηχανία στην ομήγυρη. Είναι ολοφάνερο ότι αυτές οι σκέψεις βρίσκονται στο πίσω μέρος του μυαλού όλων.  

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ