ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΣΤΑ ΜΠΛΟΚΑ …ή όταν η παράλυση ξορκίζεται και η αντίσταση ‘’χειροτονείται’’ ως μόνη επιλογή….

Αν η αγροτιά αφανιστεί… τότε συνθλίβεται η ραχοκοκαλιά της Πατρίδας μας!!!

Της Γεωργίας Μπιτάκου

Υπάρχει περίπτωση, να σκεφτεί κάποιος την Ελλάδα χωρίς ήλιο και θάλασσα; Άλλο τόσο ανέφικτο είναι να την αναλογιστεί χωρίς τη γη της, αυτήν την εύφορη , ευλογημένη, γόνιμη γη της δουλεμένη από ανθρώπους του μόχθου και του κάματου, με τα ηλιοκαμένα πρόσωπα και τα σκληροτράχηλα χέρια, που ξέρουν πώς να εξημερώνουν τα πιο αδάμαστα στοιχεία της φύσης , πώς να της γλυκομιλούν και να τη γητεύουν, κάνοντάς την παραδομένη σύμμαχό τους, προστάτισσα ιερής κληρονομιάς, θεματοφύλακα της Ελληνικής συνειδητότητας αλλά και της ύπαρξής μας ως Έθνος!

Αν η αγροτιά αφανιστεί, συνθλίβεται η ραχοκοκαλιά της Πατρίδας μας!

Κάτι που η ναζιστική Ευρώπη γνωρίζει πολύ καλά, αλλά πλέον έχει αντιληφθεί και το σύνολο του αγροτικού κόσμου!

Περιοδεύοντας με κλιμάκιο του ΕΠΑΜ στα μπλόκα Λάρισας, Μαγνησίας και Βοιωτίας, δεν αντιλήφθηκα ούτε για μια στιγμή απόγνωση ή ηττοπάθεια, έχουν όλοι συνειδητοποιήσει πολύ καλά ότι γυρισμός ΔΕΝ υπάρχει.

‘’Δεν υπάρχει περίπτωση να επιβιώσουμε ,εάν κάνουμε πίσω …καλύτερα να εγκαταλείψουμε τη χώρα’’ (Νίκος- Νίκαια Λάρισας )

Επιβλητικά πάνω στην άσφαλτο δεσπόζουν ντυμένα με τη γαλανόλευκη, τα σύγχρονα άρματα λευτεριάς και αξιοπρέπειας, που πολλοί από αυτούς αδυνατούν ακόμα και με καύσιμα να τα προμηθεύσουν, για να εκκινήσουν την παραγωγή τους.

‘’Εμείς που καθόμαστε στα μπλόκα μπορούμε για λίγο ακόμα να στεκόμαστε όρθιοι, ξέρεις πόσοι έχουν κλειστεί στα σπίτια τους και δεν έχουν ούτε να φάνε, αλλά είναι υπερήφανοι και ντρέπονται να μας το πουν ή να ζητήσουν βοήθεια; Μας ρήμαξαν, μέσα στην Ευρώπη είμαστε τελειωμένοι!’’ (Γιάννης – μπλόκο Μελούνας Τύρναβος).

Είναι βράδυ στη Μελούνα μαζεύονται γύρω από τη φωτιά, νέοι και ηλικιωμένοι, οι νεότεροι με ρούχα παραλλαγής, μαχητές έτοιμοι να πέσουν στην πυρά για να προστατέψουν τα χωράφια τους… Μικρά παιδάκια τρέχουν ανάμεσα στα πόδια τους με αυτή την ανεμελιά της αθώας άγνοιας για την καταστροφή που επέρχεται…. τα χαμόγελά τους, ξορκίζουν την παράλυση της απελπισίας και ‘’χειροτονούν’’ την αντίσταση ως μόνη επιλογή….

‘’Δοκίμασε λίγο από το τσίπουρό μας, έρχονται Ιταλοί παραγωγοί και τρελαίνονται με τη γεύση και το άρωμά του…καλύτερα να το χύνουμε παρά να το πουλάμε με τους νέους φόρους που πάνε να βάλουν. Μας εξοντώνουν με κάθε τρόπο!’’ (Στέλιος Αργυροπούλι Τυρνάβου).

Από μπλόκο σε μπλόκο, ο Φίλιππος ένας γεωπόνος από Μαγνησία, με αρχαιοελληνική κατατομή, υπερήφανη κορμοστασιά, γενναίο βλέμμα και πύρινο λόγο, από αυτούς που γεννάνε ελπίδα και προκαλούν ξεσηκωμό:

‘’Εάν σας πάρουν τα χωράφια σας τελειώσατε, τελειώστε τους εσείς γιατί μπορείτε και μόνο έτσι θα σωθεί η πατρίδα. Η οποιαδήποτε μορφή αγώνα, μπορεί να διαλύσει το σύστημα, πρέπει να γίνει. Είστε κουρασμένοι αλλά πρέπει να κρατήσετε. Είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου!’’

Κυριακή μεσημέρι πανελλαδική συντονιστική επιτροπή μπλόκων σε ένα αμφιθέατρο που κυριαρχεί το κόκκινο και …ένα πανό που γράφει Δήμος Κιλελέρ… Κιλελέρ εκεί όπου ξεκίνησε το 1910 η κορυφαία εξέγερση της αγροτιάς ενάντια στην εκμετάλλευση των τσιφλικάδων… Τι ειρωνεία, 106 χρόνια μετά οι Έλληνες ‘’κολίγοι’’ διεκδικούν ξανά από τους Ευρωπαίους ‘’τσιφλικάδες’’ τα ίδια δικαιώματα… μα κυρίως δικαίωμα στη ΖΩΗ!

‘’Την Παρασκευή κατεβαίνουμε με τα τρακτέρ στο Σύνταγμα θα μείνουμε τρεις μέρες και δε πρόκειται να δεχτούμε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, που στόχο έχει, να αποδυναμωθούν οι κινητοποιήσεις μας… να αποσύρει το νομοσχέδιο και μετά τα λέμε’’ (Βαγγέλης Μπούτας πρόεδρος Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας).

Ιαχές εξέγερσης μέσα στο αμφιθέατρο κανείς δεν θέλει να γυρίσει πίσω, 80 εκπρόσωποι μπλόκων ενωμένοι, δηλώνουν αποφασισμένοι να πάρουν την κατεύθυνση που οδηγεί στην ανατροπή, ενός προαποφασισμένου πεπρωμένου κηλιδωμένου από ταπεινωμένη υποταγή …

Οι εργατοπατέρες και εμμονικά χειραγωγημένοι συνδικαλιστές, από διεφθαρμένα κόμματα, χάνουν την εξουσιαστική τους δύναμη όσο τα μνημόνια ξεκληρίζουν την αγροτιά και σε απόλυτα συμφωνημένη ομερτά, κανείς δεν τολμά να τοποθετηθεί κομματικά:

‘’Εάν πλησιάσουν στο μπλόκο μας εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ ή του Σύριζα, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλειά τους !’’ (Ηλίας Χατζηδούρος, μπλόκο Θήβας).

Στο Κάστρο Βοιωτίας, διαβεβαιώνουν ότι ‘’δεν μπορεί να μας κατευθύνει κανείς, παλεύουμε για όλους, για την Πατρίδα, για τη γη μας, για τις οικογένειές μας , για τη ζωή μας!’’, επιθυμούν ο κόσμος να δείχνει έμπρακτα τη συμπαράστασή του, συμμετέχοντας στα μπλόκα, ο αγώνας είναι για πρώτη φορά κοινός!

Στο 90, ακόμα πιο μάχιμοι , έτοιμοι για την απόλυτη υπέρβαση: ‘’Ούτε τα παιδιά μας θα πεινάσουν ούτε τη γη μας θα χάσουμε…εάν θελήσουν να χυθεί αίμα θα το δώσουμε και αυτό, αλλά στο ΤΙΠΟΤΑ δεν ξαναγυρνάμε. Οπισθοχώρηση ΔΕΝ θα γράψει η ιστορία!’’

Ο πρόεδρος φυτικής παραγωγής Θηβών, Ηλίας Χατζηδούρος , υπερθεματίζει πως εάν δεν βγούμε από την Ένωση και δεν κόψουμε δικό μας νόμισμα , δεν πρόκειται ο πρωτογενής τομέας να αναστηθεί ξανά!

Η πλειοψηφία των βιοπαλαιστών της γης που συναντήσαμε, δεν έχει πλέον τίποτα να χάσει, θέλει διακαώς να απαλλαγεί από τους κομματικούς κηφήνες και να ζήσει με αξιοπρέπεια, σε μια ελεύθερη και εθνικά κυρίαρχη πατρίδα, χωρίς άλλο φόβο, νοσηρότητα, μιζέρια, ανέχεια, ευτελισμό! Αποκηρύσσει μια για πάντα τους νεοταξικούς χειρισμούς των κατακτητών και είναι έτοιμη να σηκώσει στις πλάτες της το βάρος του επερχόμενου κοινωνικού ξεσηκωμού , αποκαθιστώντας τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη, τη Νομιμότητα.

Αφήνοντας την, άρρηκτα συνδεδεμένη με το Ελληνικό φως, αγροτιά πίσω μας, αιχμαλώτισα κάτι δικό τους αλλά τόσο γνώριμο σε εμένα ….το είχα ξαναδεί στη Φελούτζια του Ιράκ το 2003, που δεν έλεγε να πέσει στα χέρια του Ιμπεριαλισμού, το είχα ανταμώσει και στη ζούγκλα Τσιάπας του Μεξικού, εκεί στα καταπράσινα βουνά της Ρεαλιντάντ, που με πείσμα κάποιοι υπερήφανοι ιθαγενείς δεν παραδίδουν στις πολυεθνικές….

Πήρα μαζί μου τα... βλέμματά τους...με τι δύναμη κατατρόπωναν και τις φωτιές που είχαν ανάψει για να ζεσταθούν… κράτησα αυτά τα βλέμματα, που μόνο οι αληθινοί μαχητές έχουν, όταν ξεπερνάνε το φόβο και ετοιμάζονται για την ΥΠΕΡΒΑΣΗ….

Τα πήρα, για να μη χάσω την …ΕΛΠΙΔΑ….

ΠΗΓΗ: giorgia-bitakou