Παιδεία, Εκπαίδευση ή η λογική του Ηρώδη (Κεφ 3ο Το υλικό υπόβαθρο της ανθρώπινης πνευματικής υγείας.)

Του Γιώργου Χαραλαμπίδη

Το υλικό υπόβαθρο της ανθρώπινης πνευματικής υγείας.

  Επιστήμονες απ’ όλο τον κόσμο, έχουν ασχοληθεί με την δομή και τις λειτουργίες του ανθρώπινου εγκεφάλου, και έχουν καταλήξει σε συμπεράσματα πολύ ενθαρρυντικά αναφορικά με τις δυνατότητες και την πιθανή εξέλιξη της υλικής βάσης της ανθρώπινης πνευματικότητας, δηλαδή του εγκεφάλου.

  Ενώ μέχρι την Αναγέννηση πιστευόταν ότι το κέντρο της μνήμης και των συναισθημάτων βρισκόταν στην καρδιά, κάπου εκεί άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι το ανθρώπινο κεφάλι και ειδικότερα ο εγκέφαλος με την προέκτασή του τον νωτιαίο μυελό, ήταν ο συντονιστής του συνόλου των κυττάρων του σώματος, ο επεξεργαστής των πληροφοριών που το περιβάλλον του παρείχε, η κινητήρια δομή της ανθρώπινης έκφρασης.

 

 Μέχρι το 1950 πειράματα απέδειξαν ότι ο εγκέφαλος χωρίζεται σε μέρη που έχουν εξειδικευμένες λειτουργίες όπως:

Το αριστερό μέρος του μυαλού χειρίζεται δραστηριότητες όπως:

(α) Λογική

(β) Αριθμούς

(γ) Λέξεις

(δ) Αλληλουχία

(ε) Ανάλυση

(ζ) Γραμμικότητα

και άλλες παρόμοιες δραστηριότητες.

Το δεξί μέρος του μυαλού, χρησιμοποιείται για τα ακόλουθα:

(α) Ρυθμό

(β) Χρώματα

(γ) Φαντασία

(δ) Διαστάσεις

(ε) Μουσική

(ζ) Όνειρα

και άλλες παρόμοιες δραστηριότητες.

  Ότι υπάρχει δυνατότητα ανάληψης λειτουργιών του ενός μέρους από το άλλο, όταν παρουσιαστεί πρόβλημα.

  Ότι όσο μικρότερο είναι το άτομο ηλικιακά, τόσο πιο επιτυχής είναι η διαδικασία.

  Ότι τα άτομα με συμμετρική ανάπτυξη των μερών του εγκεφάλου (μη προσκόλληση δηλαδή σε ένα είδος ασχολιών π.χ. μόνο και αποκλειστικά μουσική, αγνοώντας λογική και ανάλυση), αναπτύσσουν εκθετικά τις ικανότητές τους.

  Ότι ένας τεράστιος αριθμός κυττάρων που διασυνδέονται μεταξύ τους με δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων διασυνδέσεις, καθορίζουν παράγοντες όπως: ικανότητα μάθησης, εξυπνάδα, φαντασία και πολλές άλλες.

  Ότι η ικανότητα του μέσου υγιούς εγκεφάλου του σημερινού ανθρώπου, σε σχέση με την δυνατότητα, είναι πολύ μικρότερη απ’ ότι η φύση έχει προορίσει. (Οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι το μεγαλύτερο κομμάτι του εγκεφάλου μας παραμένει ανεκμετάλλευτο υπό τις παρούσες συνθήκες).

  Ότι δεν υπάρχει κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών, αφού δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων νευρώνες συμμετέχουν και συνεργάζονται σ’ αυτό που οι άνθρωποι αρέσκονται να ονομάζουν «κέντρο αποφάσεων».

  Ότι οι δυνατότητες αυξάνονται με την άσκηση, την γνώση, την μάθηση, την ανθρώπινη επαφή.

  Ότι μάλλον το ταξίδι του ανθρώπινου μυαλού είναι ακόμη στην αρχή του, και αν δεν του ανακόψουν την πορεία οι παραλογισμοί των εξουσιών, θα διαρκέσει για πολλές χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια ακόμη.

  Ότι το μέσον για το ταξίδι αυτό είναι η γνώση της αλήθειας και η με αγάπη μεταβίβασή της στις επόμενες γενιές.

 

 Μπορείτε να κάνετε το εξής πείραμα για να διαπιστώσετε μόνοι, τον χωρισμό του εγκεφάλου σε δυο ημισφαίρια. Γράψτε σε ένα χαρτί με μπλε χρώμα την λέξη κόκκινο, με κόκκινο χρώμα την λέξη μαύρο, με μαύρο χρώμα την λέξη μπλε, με κίτρινο την λέξη καφέ, έτσι ώστε ποτέ να μην συμπίπτει το χρώμα με την λέξη. Κατόπιν βλέποντας το χαρτί διαβάστε όχι ότι γράφει αλλά το χρώμα. Θα διαπιστώσετε ότι δυσκολεύεστε. Οφείλεται, λένε, στο ότι άλλο αντιλαμβάνεται το δεξί μέρος του εγκεφάλου και άλλο το αριστερό.

 

 Μέσα από τον κυκεώνα των «πνευματικών» ή «ψυχικών» ασθενειών όπως χαρακτηρίζονται, που ο διαχωρισμός και η κατάταξή τους πολλές φορές γίνεται με γνώμονα την οικονομική εκμετάλλευση, χρήσιμο θα ήταν να διαγνωστούν και να διερευνηθούν καταστάσεις κατά τις οποίες το άτομο ασθενεί επειδή δεν του δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξει ισόρροπα το συναίσθημα τη λογική και τη συνείδηση.

 Ομοίως καταστάσεις κατά τις οποίες το άτομο αισθάνεται «πλήρες» αλλά η συναισθηματική του υπερφόρτιση σε καταστάσεις που ξεφεύγουν από το σύνηθες υποδηλώνει μερική ή ολική έλλειψη δυνατότητας λογικής σύνθεσης καθώς και ψευδοσυνείδηση. Κραυγαλέο παράδειγμα η «κρίση» που κτύπησε την πόρτα της Ελληνικής κοινωνίας και η αδυναμία πολλών να κατανοήσουν και να αντιληφθούν, ενώ άλλοι τόσοι, ενστερνίζονται ως αλήθεια με περισσή ευκολία, τις ανοησίες και το ψέμα που διαχέεται άκριτα από τα ΜΜΕ. Η εμφάνιση τόσων αυτοκτονιών, είναι μία ακόμη απόδειξη του ότι η ψυχοσωματική ωρίμανση πολλών, δεν επετεύχθη κατά τους χρόνους παροχής παιδείας και ότι η μεγάλη ομάδα δεν έχει μηχανισμούς αρωγής πολιτών, αλλά μηχανισμούς αρωγής ταγών της εξουσίας.  

 Το θέμα είναι ότι η εμφάνιση επαγγελματιών που διατείνονται ότι μπορούν να θεραπεύσουν τέτοιου είδους ασθένειες, είναι μια κοροϊδία ακόμη, κοντά στις τόσες, με σκοπό τον εύκολο πλουτισμό σε βάρος των πολλών. Η παρέμβαση με στόχο την αντιμετώπιση αυτού του είδους των ασθενειών όπως θα αποδειχθεί παρακάτω είναι πολύ πιο σύνθετη και δύσκολη. Αυτό που πρέπει να καταδειχθεί είναι ότι ο γιατρός δεν έχει πλήρη εικόνα χωρίς την γνώμη του παιδαγωγού, ο παιδαγωγός χωρίς αυτήν του γιατρού, ο γονιός χωρίς την γνώμη και των δύο και εν τέλει ίσως σε μια κοινωνία με προσανατολισμό τον άνθρωπο, να μην είναι απαραίτητη η γνώμη των «ειδικών», αφού η ψυχοσωματική τελείωση των παιδιών θα είναι μια φυσιολογική πορεία χωρίς «δεν» και «μην», αλλά, «Έκανες λάθος, το αντιλαμβάνεσαι;  Αν ναι, έλα να σε βοηθήσω, να το διορθώσεις, και/ή, να αποφύγεις να το επαναλάβεις».

 Πάντως επειδή η έννοια άνθρωπος είναι κάτι πολύ πέραν του ενός ατόμου, ίσως η φύση έχει προορίσει να είναι και πέραν της προφανούς γήινης ομάδας, το υπόβαθρο της πνευματικής ανάπτυξης του κάθε ατόμου, της κάθε ομάδας ατόμων, εξαρτάται απ’ αυτό που προετοίμασαν οι προϋπάρχοντες για τους επερχόμενους.

 Αν η κληρονομιά της κάθε γενιάς προς την επόμενη, εξακολουθήσει να περιέχει το συστατικό αγάπη, όσο περισσότερο απ’ αυτό περιέχει, τόσο το υπόβαθρο πάνω στο οποίο στηρίζεται η κάθε νέα γενιά, θα είναι πιο σταθερό και πιο ανθρώπινο. Αυτή μπορεί να είναι και η βάση ανάπτυξης μιας παιδείας αντάξιας του ανθρώπου. Μιας παιδείας με χωρικό εύρος τον πλανήτη Γη, και χρονική στόχευση την μέγιστη δυνατή για κάθε άτομο.